Duitsland Vakantieland

Achter ieder deurtje een lekkernij

2011-11-27T19:55:00.001+01:00

Vandaag is de adventstijd van start gegaan en daarmee het aftellen voor het Kerstfeest. In Duitsland wordt deze periode gekenmerkt door de vele kerstmarkten, het ontbreken van de koopzondagen (die we in Nederland zo normaal vinden in de periode voor Sinterklaas en de Kerstdagen) en bovenal het gebruik van de adventskalender.

De Duitse supermarkten, warenhuizen en chocoladewinkels lagen de afgelopen weken vol met adventskalenders. Ieder zichzelf serieus nemend chocolademerk biedt een of meerdere van dit soort kalenders. En voor ieder budget is er een kalender. Van een Euro's tot zo'n 25 Euro of zelfs nog meer. In 2009 werd er in Duitsland voor 51,5 miljoen Euro aan adventskalenders verkocht met zoetwaren erin. In 2010 steeg dit naar 56,1 miljoen Euro.

Maar Adventskalenders worden natuurlijk niet alleen kant-en-klaar verkocht in de winkel. Veel mensen knutselen zelf een kalender in elkaar. In bepaalde plaatsen bestaan ook gebouwen waarvan de gevel omgebouwd wordt tot adventskalender. Erg leuk zijn ook de levendige adventskalenders waarbij de plaatselijke bevolking iedere dag een ander huis als achtergrondmotief gebruikt en waarbij de ramen en deuren versierd zijn.

Wij kopen ieder jaar twee adventskalenders. Een wat duurder van Niederegger gevuld met marsepein en waarop het gebouw is te zien waar het Lübecker merk lange tijd marsepein produceerde en verkocht. En een goedkopere kalender van de stad Hannover met daarop bekende taferelen uit de geschiedenis van deze stad. Deze adventskalender zorgt de laatste jaren nogal voor wat opwinding en is daarmee tot een verzamelaarsobject geworden. De figuur Fritz Haarmann is ieder jaar onderdeel van de kalender omdat hij onlosmakkelijk verbonden is met de historie van de stad Hannover. Maar velen vinden de aanwezigheid van deze seriemoordenaar op een adventskalender niet gepast. Nadat hij in 2007 met zijn moordwapen te zien was en dit veel protest opriep, is het de afgelopen jaren altijd weer een verrassing hoe hij nu wordt afgebeeld.

Schöne Adventszeit!

Grillseizoen is weer begonnen

2011-03-20T22:55:00.001+01:00

Duitsers houden van grillen (barbecueën). Net als Nederlanders. Maar Duitsers gaan net wat verder. Grillen gaat gepaard met de start van het grillseizoen. Zodra de vorst is verdwenen en de eerste zonnestralen tevoorschijn komen, wordt ook de barbecue uit de schuur gehaald en weer in gebruik genomen. Dit wordt het 'Angrillen' genoemd. Het gebeurt zowel privé als ook met collega's. Afgelopen weken is bij diverse bedrijven al het Angrillen georganiseerd. Particulieren zijn dit weekend begonnen. Meestal is het weer net iets te koud om met z'n allen buiten te zitten. Daarom staan de BBQ en de 'grilchef' op het balkon of in de tuin terwijl de gasten binnen de grilwaren nuttigen.

Het Angrillen is een traditie en vindt in het vroege voorjaar plaats. Na het Angrillen begint het echte BBQ-seizoen pas als het weer het echt toelaat om buiten te zijn. En dan Grillen de Duitsers ook goed! Op de camping is het gebruikelijk dat de Grill ook tijdens het ontbijt wordt gebruikt.

Het zal geen verbazing wekken dat er naast het Angrillen ook een Abgrillen bestaat. Want zo hoort het, het BBQ-seizoen wordt in oktober, november of heel soms begin december ook weer afgesloten.

Auf Wiedersehen!

Kees

(foto: http://www.flickr.com/photos/astridwalter/2655795562/#/)

Winterbandenplicht komt er aan!

2010-10-10T23:14:00.004+02:00

Winterweer in de Harz. (Foto: Scotscorner januari 2010)

Al eerder schreef ik hier over het gebruik van winterband in Duitsland. Want veel mensen vinden het onduidelijk of dat verplicht is of niet. Na wat uitzoekwerk ontdekte ik in november 2008 dat winterbanden niet verplicht zijn in Duitsland, maar dat je je wel moet aanpassen aan de winteromstandigheden. Ook de politie let daar op en deelt bekeuringen uit aan die automobilisten die zonder winterbanden onderweg zijn terwijl het winterweer eigenlijk wel zodanig is dat het om aangepaste banden vraagt.

Een Duitse automobilist ergerde zich aan de onduidelijkheid over het gebruik winterbanden en stapte, naar aanleiding van een bekeuring, naar de rechter. En die gaf de automobilist gelijk. De wet is niet duidelijk over het wanneer je winterbanden moet gebruik.

Maar aangezien je met zomerbanden niet echt weg komt in een winterachtig Duitsland heeft verkeersminister Ramsauer besloten, nog voor het winterseizoen van start gaat, de regeling te verduidelijken. En dus komt het er op neer dat Duitsland, waarschijnlijk, een verplichting gaat krijgen met betrekking tot het gebruik van winterbanden. Of het nu sneeuwt of niet. En dat lijkt een goede zaak want op glijpartijen en ongelukken met personenauto's en vrachtwagens bij een beetje sneeuw is niemand gebaat. En dat kwam de afgelopen jaren maar al te vaak voor.

Auf Wiedersehen.

Kees

Fürst Ernst is hier!!

2010-08-24T22:43:00.001+02:00

Het is feest bij ons in de regio. Want ons 'ministaatje' Schaumburg, tegenwoordig onderdeel van het bundesland Niedersachsen, bestaat 900 jaar. Onder het motto 'Der Schaumburger Friede' brengt Fürst Ernst een staatsbezoek van twee weken aan diverse plaatsen in Schaumburg.

Wie vraagt u? Fürst Ernst zu Holstein-Schaumburg! Maar die leeft toch al zo'n 400 jaar niet meer? Klopt. Het is een toneelspeler die in de huid van Fürst Ernst is gekropen. Samen met een groot aantal andere toneelspelers vormt de vorst een groep waarmee hij zijn land bezoekt. Afgelopen vrijdag kwam hij aan in het plaatsje Steinhude. Tijdens het afgelopen weekend was de vorst in Düdinghausen (onder andere bij mijn stamrestaurant Zur Erholung), in Stadthagen (waar de Fürst als kind naar school ging) en Rinteln. Komend weekend is hij is te zien in Obernkirchen en zijn voormalige woonplaats Bückeburg.

Fürst Ernst zu Holstein-Schaumburg (1569-1622) regeerde over Schaumburg van 1601 tot zijn dood. Omdat er geen mannelijke troonvolger was werd Schaumburg in 1640 opgedeeld in een Grafschaft Schaumburg (met Rinteln als hoofdstad) en een Grafschaft (later ook Fürstentum) Schaumburg-Lippe (met Bückeburg als hoofdstad).

Een officiële staat is Schaumburg al lang niet meer. In 1918 raakte de toenmalige Fürst Adolf II. zijn macht en land kwijt (net als vele andere Europese staatshoofden hun troon kwijtraakten). Schaumburg-Lippe werd een Freistaat en na de tweede wereldoorlog ging het op in het nieuwe bundesland Niedersachsen.

Wapen van Schaumburg (bron: Wikipedia)

Toch is de voormalige vorstenfamilie altijd een belangrijke rol blijven spelen in Schaumburg-Lippe. Het prachtige Slot Bückeburg (te bezichtigen) in de stad Bückeburg wordt nog immer 'vorstelijk' bewoond door nazaten van de familie zu Schaumburg-lippe. Momenteel 'regeert' Alexander zu Schaumburg-Lippe en doet dat commercieel niet onverdienstelijk. Het vorstendom was al nooit financieel slecht bedeeld, maar onder Alexander is slot Bückeburg, naast de openstelling voor publiek, het gehele jaar door middelpunt van diverse evenementen. Waaronder klassieke concerten, een landpartie (soort zomerfeest) en een zeer sfeervolle kerstmarkt (Weihnachtszauber). Daarnaast kent het slot een eigen rijschool.

Vlag van Schaumburg (wit-rood-blauw)

Der Schaumburger Friede wekt wel wat verbazing. Want de indruk zou kunnen ontstaan dat Schaumburg is ontstaan uit een oorlog. Maar niets is minder waar. Wat wel de oorsprong is van het begrip 'Schaumburger Friede' blijft wat vaag. Maar dat mag de feestpret niet drukken. Want Schaumburg, sinds 2004 ook een beetje mijn thuisland, mag best wel wat promotie gebruiken. Want het is een afwisselend 'staatje' zowel qua landschap (Schaumburg is erg heuvel- en bergachtig. Noordelijk van Schaumburg is Duitsland zo plat als een dubbeltje, op na de ophoging iets ten noorden van Hamburg dan) als op gebied van toeristische mogelijkheden. Nederlanders zijn vooral in de zomermaanden te vinden in en om Rinteln (Weserbergland) maar het noorden van Schaumburg is voor veel buitenlandse toeristen nog onontdekt. Maar daar kom ik later op terug.

Auf Wiedersehen.

Kees

Op staatsbezoek bij Bundeskanzlerin Merkel

2010-08-23T23:00:00.003+02:00

Kanzlerambt van de voorzijde

Het was een unieke gelegenheid om het imposante 'werkpaleis' van Bundeskanzlerin Angela Merkel eens te bezoeken. Afgelopen weekend was er Open Huis in het Kanzleramt in Berlijn. We konden zomaar naar binnen en een kijkje nemen achter de schermen. Er was opvallend weinig publiek zondagmiddag, dus geen rijen voor de ingang. Rugzak afgeven, door de veiligheidscontrole en naar binnen dus.

Tijdens de verhuizing van de Bundestag (het Duitse parlement) van Bonn naar Berlijn, kwam natuurlijk al snel de vraag waar het nieuwe 'kantoor' van de Bundeskanzler zou moeten staan en vooral hoe het eruit zou moeten zien. Het was Bundeskanzler Helmut Kohl die het initiatief nam voor het huidige gebouw (de bouw startte in 1997). Hij kon er zelf nooit in werken omdat hij voor de oplevering vertrok en werd opgevolgd door Gerhard Schröder.

Het Bundeskanzleramt is vooral een gebouw waar gewerkt en officieel ontvangen wordt. Er is een kleine woning maar die wordt maar zelden gebruikt. Angela Merkel woont elders in Berlijn en haar voorganger Gerhard Schröder gebruikte de woning alleen tijdens de werkweek. Hij bleef officieel wonen in zijn geliefde Hannover (waar hij soms ook regeringsleiders ontving). Het was overigens geen geheim dat Bundeskanzler Schröder geen 'fan' was van het nieuwe Bundeskanzleramt omdat hij te groot en pompeus vond.

Afgelopen weekend kon iedereen dus een kijkje nemen in indrukwekkende gebouw aan de rivier de Spree en gelegen schuin tegenover het Reichstaggebouw.Ook het park (te bereiken met de speciale brug over de Spree) kon bezocht worden. Voor de gelegenheid was ook de regeringshelikopter te bezichtigen. Wie op tijd was, kon zelfs door Angela Merkel zelf verwelkomd worden. Helaas moet ik daarvoor een nieuwe afspraak maken.

Auf wiedersehen

Kees

Duits station in Zwitserland

2010-08-18T11:36:00.000+02:00

Ik schreef al eerder dat ik iets met uithoeken heb. Na de Zuidoostelijke Passau te hebben bezocht, heb ik de meeste Zuidwestelijke uithoek van het Duitse spoorwegnet bezocht. Het station Basel Badischer Bahnhof.

Nu hoor ik u denken. Basel ligt toch in Zwitserland? Ja klopt, maar het station Basel Badischer Bahnhof ligt dan wel in Zwitserland, het is een Duits treinstation. Het station zelf is Duits douanegebied. Zodra men de perrons verlaat, passeert men de douane. En vanwege deze situatie is het treinticket waarmee ik onbeperkt op het Duitse spoorweg kan reizen geldig tot en met Basel Badischer Bahnhof. Voor een bezoek aan de stad Basel ben ik daar vandaag uitgestapt en te voet richting de binnenstad gelopen. Basel heeft naast het Badischer station ook nog een officieel Zwitsers station, genaamd Basel SBB.

De merkwaardige situatie waarin Basel Bad. Bf. zich bevindt, heeft een historische oorsprong. In de tijd dat Duitsland nog bestond uit allerlei staatjes bouwde de Badische Staatseisenbahnen een spoorlijn van Mannheim naar de Zwitserse grens. De stad Basel wilde graag dat de lijn in de stad eindigde in 1852 kwam het tussen de regering van Baden en Zwitserland tot een akkoord. Het oorspronkelijke station lag aanvankelijk op een andere locatie maar omdat Basel als stad groter werd, ging men op zoek naar een nieuwe locatie. Het huidige stationsgebouw dateert van 1913

Basel Badischer Bahnhof wordt hoofdzakelijk bediend door de ICE-treinen van de Duitse spoorwegen die Basel SBB als eindpunt hebben. De Duitse regionale en lokale treinen uit het Zuidwesten (zoals de universiteitsstad Freiburg) hebben Basel Bad. Bf. als eind/-beginpunt.

Wie in Basel Badischer Bahnhof uitstapt, loopt in een dik half uur naar het station Basel SBB. Met een van de vele trams gaat het iets sneller.

Auf Wiedersehen

Kees

Freiburg, stad van "minigrachten"

2010-08-18T01:07:00.001+02:00

Het ziet er een beetje gek uit die “minigrachten” in de straten van de Zuid-Duitse stad Freiburg. Is het kunst? Een moderne vorm van regenwaterafvoer? Of toch iets anders?

De universiteitsstad Freiburg straalt een gezellige sfeer uit. Gelegen tegen de heuvelen van het Schwarzwald (Zwarte Woud). Door haar ligging heeft Freiburg een mild klimaat. Het gevolg is dat de stad weinig sneeuwzeker is en men daarvoor de bergen van het Schwarzwald in moet. Een stad met een compact centrum waarin, met name buiten de zomermaanden, de hoeveelheid studenten opvalt. En dat betekent weer veel boekwinkels en cafés.

Wie de stad voor de eerste keer bezoekt valt direct het kanalensysteem op. Ondiepe (ongeveer tussen de 15 en 30 cm) en niet te brede (hooguit 30 tot 50 cm) gleuven in de straten waardoor constant water stroomt. Op het eerste gezicht “minigrachten” die een wat artistieke uitstraling hebben.

De zogenaamde Freiburger Bächle zijn al erg oud. De eerste dateren uit de 12e eeuw en hadden als doel de waterverzorging van de stad. Met de ingebruikname van moderne drinkwatersystemen nam het belang van de Bächle af. Maar aan het einde van de tweede wereldoorlog bewees het systeem haar nutheid door bluswater aan te leveren voor het bestrijden van stadbranden als gevolg van bombardementen. In totaal ligt er aan 15,5 km aan Bächle door Freiburg.

Tegenwoordig hebben de Bächle geen ander doel dan te dienen als ‘warzeichen’ (kenmerk) van Freiburg. Onlosmakelijk verbonden met de geschiedenis van de stad.

Auf Wiedersehen.

Kees

München, deel 2: Een Lederhose past iedereen!

2010-08-16T23:55:00.002+02:00

Beieren is het land van de lederhosen en München is dus geen uitzondering. Ik heb in één weekend al meer lederhosen in München gezien als tijdens tien jaar carnaval in Nederland. Lederhosen zijn een serieuze aangelegenheid. Zeker in de landelijke gebieden dragen jongens al vroeg lederhose (tijdens een uitstapje naar de Allgäuer Festwoche in Kempten blijkt dit). Wie dus naar het Oktoberfest in München wil (start eind september) en het wat traditioneler wil, kan in lederhosen gaan. Maar hoe voorkom je dat je als een clown gaat?

Het is niet lastig om een lederhosenwinkel te vinden München alhoewel het aanbod aan zaken in de binnenstad niet overweldigend is. De kwaliteit en dus de prijzen lopen nogal uiteen. Voor goedkope lederhosen, en vaak ook van mindere kwaliteit, kun je terecht bij trachtenoutletwinkels die her en der in de stad zitten. Maar dit zijn soms winkels die maar kort op een bepaald adres zitten. Bij ontevredenheid dus niet zo handig. En bovendien krijg je bij terugbrengen een tegoedbon en niet je geld terug.

Beter af ben je bij de warenhuis Karstadt en, de luxere variant, Oberpollinger. Daar verkopen ze lederhosen, de bijbehorende wollen trachtenvesten, de passende kniesokken en leren jasjes. Voor een complete outfit dus prima, maar reken op minimaal 150 tot 250 Euro voor een lederhose.

Voor de echte liefhebbers zijn er natuurlijk de speciaalzaken. Bijvoorbeeld de winkel Lederhosenwahnsinn van Herbert Lipah. Gelegen in een buitenwijk van München (in een woonkazerne gebouwd in de jaren ’20 van de vorige eeuw) zit zijn piepkleine winkel. Van de grond tot aan het plafond hangen rekken met allerlei soorten lederhosen. Voor de echte fans en die over een gevulde portemonnee beschikken. Maar dan heb je ook wat! Geen wonder dus dat zijn winkel druk bezocht wordt en in binnen- en buitenland bekend is.

Auf Wiedersehen.

Kees

München, deel 1: Bijzondere producten en luxe levensmiddelen

2010-08-16T23:43:00.001+02:00

Na een bezoek aan het rustige Bamberg en Passau, heb ik het weekend in München verbracht. Het hele jaar door een toeristische trekpleister voor mensen uit de gehele wereld. En niet onterecht. München biedt veel musea, interessante winkels en uiteraard de onvermijdelijke lederhosen en biergartens. Met als hoogtepunt het Oktoberfest en de kerstmarkten.

Wie in München op bezoek is moet beslist even gaan kijken bij de winkels van Dallmayr en Manufactum. Een genot voor iedereen die van bijzondere producten of luxe levensmiddelen houdt.

Dallmayr is onder het Duitse publiek vooral bekend van de koffie. Het merk heeft alleen in München een zeer luxe levensmiddelenwinkel (vergelijkbaar met de levensmiddelenafdeling van het luxe warenhuis KaDeWe in Berlijn). Bij Dallmayr krijg je de meest bijzondere paté- en zalmsoorten. En tegen prijzen die u en ik niet kunnen betalen. Voor 100 gram paté leg je snel 32 Euro op tafel. Maar ook voor vleeswaren, brood, wijn en chocolade kan men bij Dallmayr terecht. Echt een aanrader om even door de winkel te lopen en je te verbazen over het aanbod en vooral de prijzen.

Manufactum is van een geheel andere orde. Dit bedrijf heeft winkels in een aantal grote Duitse steden. Men is gespecialiseerd in producten waarvan je dacht dat ze niet meer bestonden. Zoals Oma’s borstbollen van WyCam, warme wintersokken van kamelenhaar, kroontjespennen en nog veel meer bijzondere zaken. Het aanbod is enorm en staat in een dikke catalogus die je kunt meenemen. Niet goedkoop maar als je iets bijzonders zoekt voor in huis, keuken, kantoor of tuin kun je bij Manufactum terecht.

Zowel Dallmayr als Manufactum liggen in de Dienerstrasse (nabij het Münchener Rathaus).

Auf Wiedersehen.

Kees

Uithoek van Duitsland het omrijden waard

2010-08-13T23:48:00.000+02:00

Nu ik er over nadenk, heb ik wat met uithoeken. Ik kom graag in uithoeken tijdens mijn vakantie. Al jaren ga ik op vakantie in het Berchtesgadener Land, die Duitse uithoek in de Zuidoostelijke punt nabij het Oostenrijkse Salzburg. Een ‘ingekesseld’ stukje Duitsland omgeven van bergen en de Oostenrijkse grens. Geen gebied om door heen te reizen, het is voor iedereen een eindpunt. Ook in mijn favoriete vakantieland Schotland mag ik graag de uithoeken opzoeken, de eindpunten waar alleen de freaks komen.

Op mijn verlanglijstje staan nog wat uithoeken. Zoals het eiland Sylt helemaal in de kop van Duitsland. Of de Noordkaap in de bovenste punt van Noorwegen.

Mjin treintrip van deze week, inmiddels Bahn Rally genaamd, brengt me in de stad Passau. De Duitse ‘drie rivierenstad’ aan de Duits-Oostenrijkse grens. Een eindpunt voor als je een treinticket hebt dat alleen geldig is in Duitsland. Je moet terug. Maar we besluiten eerst een dagje rond te kijken in deze stad waar de rivieren de Donau, de Inn en de Ilz samen komen.

Als Noorderling op bezoek in Zuid-Duitse steden, valt me altijd weer een ‘Italiaanse sfeer’ op alhoewel ik in mijn hele leven nog maar 2 weken in Italië was. Maar Zuid-Duitse steden ademen een sfeer uit die was losser is dan in Noord-Duitsland. Komt het door het zangerige klanken van de Bayerische taal? De kleurrijke panden? De vele terrasjes (een woord dat de Duitser overigens niet kent in die hoedanigheid)? Of het feit dat ook Passau, net als München, Regensburg, Freiburg etc, door zijn bourgondische karakter die eenmaal een warmere sfeer uitstraalt dan het wat zuinigere Noord-Duitsland?

Afijn, Passau was een omweg waard. De universiteitsstad, de aanlegplaats voor de Donaucruiseschepen, stad van vele kerken (alleen al op het kleine stukje tussen het hoofdstation en het samenkomstpunt van de drie rivieren tel ik 12 kerken en kapeltjes) en kleine straatjes, onderdoorgangen en steegjes. Gelukkig zijn de voeten droog gebleven want als de rivieren buiten de oevers treden is de binnenstad van Passau een groot zwembad.

Ondanks de verbazing van de douanebeambte is 24 uur genoeg voor een eerste kennismaking met Passau. De Regional Express van de Deutsche Bahn brengt ons naar het volgende doel: München.

Auf Wiedersehen.

Kees

Passau in één dag is verdacht!

2010-08-13T10:17:00.000+02:00

Het is geen hartelijk welkom in de Duitse grensstad Passau. Kort voordat onze ICE vanuit Nürnberg het station van Passau inrijdt, worden mijn reisgenoot en ik aangesproken door drie beambten van de douane. Het KLM-label aan de koffer valt op (nog blijven zitten van de vorige reis). Als we op de vraag “hoe lang blijven jullie in Passau” antwoorden dat we maar één dagje blijven is de verbazing groot. We zijn verdacht! Want Passau in één dag blijkt voor de Beierse douane onmogelijk te zijn. Of we op het station van Passau mee willen komen voor een koffercontrole. Het blijkt routine te zijn op de trein zo vlak voor de Oostenrijkse grens. Nu maar hopen dat de brave man niet dagelijks tegen veel Japanners aanloopt die Europa in een week doen en Duitsland in één dagje.

Auf Wiedersehen

Kees

Bamberg zeer de moeite waard!

2010-08-12T23:51:00.003+02:00

Ja, ja, Bamberg is een plaatje. Niet voor niets betiteld als Unesco Werelderfgoed. Oké, als ik op het station aankom maakt de stad niet meteen een indrukwekkende indruk. Maar als ik even het stationsplein en de straat van het station naar de binnenstad laat voor wat het is, wordt als snel duidelijk dat ik met een pareltje te maken hebben. Zoals ik, gisteren, al schreef heeft Bamberg weinig geleden onder de zware luchtaanvallen van de geallieerden. Over dit onderwerp verscheen in Der Spiegel van 17 mei (nr. 20) van dit jaar een zeer interessant artikel. Met name de bijbehorende kaart van Duitsland met de belangrijkste steden en het ingetekende verlies aan woningen spreekt boekdelen. In steden als Bamberg, Göttingen, Erfurt en Regensburg is veel bewaard gebleven en dat maakt deze steden echt de moeite waard voor een bezoek.

Je waant je in Bamberg enkele honderden jaren terug in de tijd. Alleen de vele auto’s en de overdaad aan verkeersborden ontneemt het zicht aan mooie fotomotieven. De stad is gebouwd op 7 heuvelen en dat is duidelijk te bemerken als ik de stad wandelend doorkruis. Het levert idyllische scènes en vergezichten op. Hoogtepunten zijn absoluut het Rathaus dat op een brug in de rivier de Regnitz is gebouwd en de kerk en het klooster op de Michaelsberg. Maar de stad kent ook vele prachtige kerkjes en huizen in kleine straatjes en steegjes en die door de hoogteverschillen, als gevolg van de zeven heuvels, een lust zijn om te bezoeken en te bekijken.

Wel valt het enorme aandeel aan Italiaanse restaurants op. Met veel moeite is een echt Frankische restaurant te vinden. Bamberg is ook een stad waar de grote winkelketens nog niet overmatig aanwezig zijn. Oké, er is een Karstadt (warenhuis), een Schlecker (drogist) en een Tschibo (koffie en kleine huishoudelijke artikelen) maar een overdaad aan kleine zelfstandige en veelal gespecialiseerde winkeltjes valt op. Met name de vele juweliers en antiekzaken. Duidelijk is te merken dat Bamberg van oorsprong een rijke stad is, niet in de laatste plaats door het feit de stad een van de oudste bisdommen in Duitsland is.

Het bezoek aan Bamberg duurt nog geen 24 uur. De treinreis door Duitsland gaat verder naar de grensstad Passau, gelegen aan de schöne blaue Donau.

Auf Wiedersehen.

Kees

Reizen in het onbekende Duitsland

2010-08-11T23:11:00.000+02:00

Vandaag ben ik begonnen aan een treintrip van een week met mijn DB-Jubileumspas in het onbekende Duitsland. Alleen voor de eerste dag heb ik een bestemming uitgezocht en een zitplaats gereserveerd. Voor de rest van de week bekijk ik van dag tot dag waar ik heen ga. Alhoewel ik me wel ga concentreren op het Zuiden. Want vanuit mijn woonplaats nabij Hannover is dat toch het verst weg en haal ik het meeste uit het ticket (je bent en blijft een Nederlander, toch?).

Doel is vandaag de Beierse stad Bamberg. Van diverse mensen heb ik gehoord dat het een mooie stad is die redelijk ongeschonden uit de tweede wereldoorlog is gekomen. En dat betekent dat de binnenstad zijn historische karakter nog goed behouden heeft.

De trip ben ik begonnen in Hannover. De stad die de Expo in 2000 heeft aangegrepen om het stationsgebouw en stationsplein eens helemaal onder handen te nemen. Dat zouden meer Duitse steden eens moeten doen want veel grote stationsgebouwen zien er van buiten en ook van binnen ‘grausam’ uit.

Hannover is als een van de grootste Messe-steden (bekend van onder ander de technologiebeurs Cebit) ook een van de duurste steden om te overnachten zowel in Duitsland als wereldwijd. Hannover, industriestad van weleer en deels nog steeds. De stad van bandenfabrikant Continental, koekjesmerk Bahlsen en reisorganisatie TUI.
Vanuit Hannover, via de hogesnelheidslijn, in 2 uur tijd met de ICE (InterCityExpress) naar Würzburg. Een van de weinige trajecten waar de ICE 300 km per uur kan rijden. Een spectaculair stukje spoor met fantastische uitzichten over het mooie Duitse landschap.

Alhoewel het einddoel van vandaag Bamberg is, is de verleiding groot om ergens uit te stappen. De ICE-conducteur meldt braaf bij ieder nieuw station welke overstapmogelijkheden ik heb. Alhoewel ik dat ook kon lezen in het ‘Reiseplan’ dat op mijn zitplaats klaar lag. In alle lange afstandstreinen van de DB vinden reizigers de dienstregeling van de trein met niet alleen een aankomst- en vertrektijden op ieder station maar ook de belangrijkste overstapmogelijkheden. Ben toch maar blijven zitten om volgens het plan van vandaag in Würzburg over te stappen op de Regionalexpress naar Bamberg.

Auf wiedersehen
Kees

Duitse spoorwegen viert feestje

2010-08-11T15:17:00.000+02:00

De Duitse Spoorwegen (Deutsche Bahn of Die Bahn, afgekort DB) viert dit jaar haar 175ste verjaardag. Reden dus voor een feestje met diverse activiteiten. Zoals een jubileumtentoonstelling in het nationale spoorwegmuseum in Nürnberg, stationsfeesten in enkele grote steden en ritten met stoomtreinen. En de DB zou de DB niet zijn als het feestje gepaard gaat met diverse speciale treinkaartjes. Want daar is de Duitse Spoorwegen goed in, een divers aanbod aan tickets. Oké, het enorme aanbod maakt het kiezen van het juiste treinkaartje wat lastig maar wie de moeite neemt kan voor weinig geld door Duitsland treinen. En die kaartjes zijn allang niet meer alleen te koop aan het loket of de automaat. Die Bahn kent al jaren een zeer goede website waar men zelf treinreizen plannen, zitplaatsen reserveren en tickets boeken kan.

Sinds mei zijn er enkele Jubileumstickets te koop in het kader van het 175 jarige feest. Zo is er het ‘175 uren ticket’ waarmee men voor 175 Euro 175 uur onbeperkt in alle treinen door heel Duitsland reizen kan. Het ticket is nog tot eind augustus te koop en te gebruiken (let op: 31 augustus is de laatste dag waarop het kaartje gebruikt kan worden!).
Ik heb gekozen voor de ‘Jubileumpas’ die één maand geldig is en waarmee ook onbeperkt getreind kan worden in alle treinen 2e klasse van de Duitse Spoorwegen. Het ticket kostte me 300 Euro en is, in mijn geval tot eind augustus geldig. Een goede manier om eens wat Duitse steden en gebieden te bezoeken waar ik anders niet zo snel aan toe kom.

Als extraatje kunnen bezitters van zowel het ‘175 uren ticket’ als de ‘Jubileumspas’ ook op 7 december onbeperkt met de trein reizen dat is namelijk de dag, 175 jaar geleden, dat de eerste trein in Duitsland reed. En dat was de Adler tussen Nürnberg en Fürth.

Auf Wiedersehen
Kees

(lees de voorwaarden van de jubileumtickets! Foto: Intercity rijdt richting Berlin Hauptbahnhof, foto genomen bij S-bahnstation Berlin Bellevue. Foto Copyright Kees Westerkamp, 2010)

Benzineprijzen volgen loont!

2010-07-27T09:54:00.000+02:00

In Nederland is het makkelijk: benzine is aan de snelweg duurder dan in de bebouwde kom. En de prijzen zijn redelijk stabiel. Ik bedoel: de prijzen liggen vast en flucteren niet dagelijks. Bovendien zijn er nagenoeg geen prijsverschillen tussen pompen van hetzelfde merk.

In Duitsland ligt dat ietsje anders. De prijzen verschillen dagelijks. Wie veel onderweg is in Duitsland wist dit al maar een onderzoek van de ADAC (de Duitse ANWB) heeft dit nu ook aangetoond. Maandag tanken automobilisten het goedkoopst. Het duurst is de autobrandstof op vrijdag. De ADAC baseert haar uitspraken op een onderzoek naar de gemiddelde brandstofprijzen over 2009 (lees hier het complete artikel). Mijn eigen ervaring is dat de prijzen zondagmiddag al naar beneden gaan. Wie dezelfde benzinepomp op zondagochtend en zondagmiddag passeert merkt vaak al het prijsverschil.

Maar ook pompen van hetzelfde merk laten een 'groot' prijsverschil zijn. Een pomp van merk X kan in de ene plaats enkele centen goedkoper zijn dan in de andere plaats. En ook kunnen pompen die pal naast elkaar liggen in prijs verschillen.

De details vallen je natuurlijk alleen op als je vaker in Duitsland bent en regelmatig op dezelfde locatie. Maar toch: ook voor incidentele Duitslandgangers geldt: het volgen van de brandstofprijzen loont!

Sowieso is benzine in Duitsland goedkoper dan in Nederland. Met diesel is het precies andersom. Wie wilt weten waar hij/zij het goedkoopst kan tanken, kan op een speciale webpagina van de ADAC terecht. Maar voor zo'n overzicht moet je je wel registreren.

Auf wiedersehen.
Kees

Osterfeuer

2010-04-03T23:37:00.005+02:00

Wie vanavond onderweg was in Duitsland heeft het kunnen zien. Overal rook alsof het land op vele plaatsen in brand stond. Maar op de zaterdagavond vooraf aan Pasen is het in vele Duitse plaatsen traditie om een Paasvuur (Osterfeuer) te organiseren. Vooral in de landelijke gebieden zijn de Paasvuren niet weg te denken. Maar de laatste tijd ligt deze traditie zelf onder vuur. Door de grote aandacht voor het milieu in Duitsland vragen critici van milieubelastende activiteiten zich af of de enorme overlast van rookontwikkeling en uitstoot van fijndeeltjes wel te rijmen valt met maatregelen zoals het milieuvignet. Ook de maandelijkse brenntag (de enige dag in de maand waarop particulieren in hun tuin hout en tuinafval mogen verbranden) krijgt het de laatste tijd veel te verduren. Maar het Osterfeuer is in Duitsland al enkele honderden jaren oud. De vraag is of zo lang- en diepgewortelde traditie snel zal verdwijnen.

Auf wiedersehen
Kees

(bron foto: http://www.lausitzer-braunkohle.de/)

Duitse bakker in Groningen

2010-03-28T00:13:00.010+01:00

Vraag een groep Nederlanders wat ze het meeste missen als ze op vakantie zijn en brood behoort zeker tot de antwoorden. Vraag een groep Duitsers wat ze het meeste missen als ze op vakantie en ook dan behoort brood tot de vele antwoorden.

Zowel Nederlanders als Duitsers zijn verknocht aan hun eigen brood en door de verschillen in broodcultuur tussen de beide landen, is het tijdens vakanties altijd wennen. Niet voor niets nemen sommige Nederlanders altijd Nederlands brood mee voor de eerste dagen op vakantie in Duitsland omdat ze het harde Duitse brood niet lekker vinden. En moeten Duitsers altijd wennen aan het slappe brood dat ze Nederland op de ontbijttafel aantreffen.

De twee belangrijkste verschillen tussen de Duitse en Nederlandse broodcultuur zijn:

Duits brood is over het algemeen steviger (het slappe brood kent men in Duitsland wel maar heet toastbrot en is met name voor gebruik in de broodtoaster)
Er worden tijdens het ontbijt vooral harde broodjes gegeten (bolletjes) in tegenstelling tot de sneetjes die we in Nederland eten.

Voor de Duitsers op zoek naar brood in Nederland is er nu een oplossing. Althans, voor de Duitsers die in Groningen op vakantie zijn of wonen (met name de vele Duitse studenten die aan Hanzehogeschool of Rijksuniversiteit studeren). Want sinds enkele maanden is er Duitse bakker in de stad. Neergestreken vanuit Berlijn waar de Duitse Sabine Mulder (getrouwd met een Nederlander) al een bakkerij had. Na jaren broodjes te hebben gebakken in de Duitse hoofdstad, kwamen Sabine en Ruud tot de ontdekking dat er voor de vele Duitsers in Groningen geen echt Duits brood te krijgen was. Aan de Van Lenneplaan 15 in Groningen Zuid opende ze de Berliner Bak Shop. De winkel is iedere dag geopend. Jawel, ook op zondag zoals gebruikelijk is bij veel bakkers in Duitsland.

Wie op zoek is naar de Duitse brood- en kuchencultuur kan dus terecht bij de Berliner Bak Shop. De Mulders halen de ingrediënten uit Berlijn maar bakken in Groningen.En de kwaliteit mag er zijn!

Men vindt er broodjes (bolletjes) zoals Berliner brötchen (lange witte harde broodjes), Kaiser brötchen (rode witte harde broodjes) en Weltmeisterbrötchen (een soort mehrkornbrötchen). Maar natuurlijk ook hele broden, het bekend zware harde Duitse brood. Uiteraard kan men bij de Berliner Bak Shop ook terecht voor kuchen zoals kirsch streusel kuchen. Maar ook voor Berliner (een soort oliebol) en Laugenbrötchen. En alles niet alleen om mee te nemen maar ook om terplekke te nuttigen. Zoals gebruikelijk bij een Duitse bakker kan men er ook zitten om er een kop koffie of thee bij te nemen.

Auf Wiedersehen!
Kees

Uw stoep sneeuwvrij, bitte!

2010-01-09T00:14:00.005+01:00

Nu Koning Winter Nederland aardig in zijn greep heeft, zien de straten in ons Lage Land wit en zijn ze her en der erg glad.

In Duitsland is de situatie niet anders. Met name in het Noorden van Duitsland is het de laatste weken, net als Nederland, koud en is er al de nodige sneeuw gevallen met alle gevolgen van dien. Mijn indruk is overigens dat de Duitsers daar iets beter mee omgaan dan de Nederlanders maar dit even ter zijde (wellicht kom ik hier in een later bericht nog op terug).

Nu, een deel van, de Nederlandse straten vol sneeuw liggen vond premier Jan Peter Balkenende het nodig om de landgenoten op te roepen om toch vooral het stoepje sneeuwvrij te houden. Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die braaf hun voordeur schoon scheppen maar de meesten zullen waarschijnlijk wat gelachen hebben om de omroep van onze PM. Het is immers geen verplichting.

In Duitsland is het sneeuwvrij maken van de stoep voor de deur ook geen verplichting. Iedere stad "regelt" dit zelf of juist niet. Maar ondanks het ontbreken van een wettelijke druk, is het in Duitsland toch wel heel gebruikelijk dat mensen het stukje stoep voor hun huis na of tijdens de sneeuwbuien ruimen. Dus iedere ochtend zie je veel inwoners in de weer met sneeuwschuivers en strooizout.

Dus niets geen oproep van Bundeskanzlerin Angela Merkel. Gewoon onderdeel van de Duitse normen en waarden!

Auf Wiedersehen!
Kees

Schoorsteenveger luidt het nieuwe jaar in

2009-12-30T20:15:00.016+01:00

Wie een beetje geluk heeft, is de afgelopen dagen in Duitsland een schoorsteenveger tegen het lijf gelopen. En wie er geen eentje in het echt heeft gezien, kan in het tuincentrum of bij de bloemist een klavertje vier kopen (kleebatt) met een kleine schoorsteenveger.

Alhoewel de schoorsteenveger in Duitsland een algemeen symbool is voor geluk, heeft hij in de laatste dagen van het jaar extra de aandacht. Wie een schoorsteenveger ziet schudt hem de hand of raakt hem even aan. Op die wijze hopen Duitsers op geluk in het nieuwe jaar.

Guten Rutsch ins Neue Jahr!

Kees

Welke kerstmarkten dit jaar??

2009-12-02T20:17:00.021+01:00

Afgelopen weekend hebben in Duitsland de vele kerstmarkten hun deuren weer 'geopend'. Een traditie die jaarlijks duizenden bezoekers trekt uit binnnen- en buitenland.

Een persoonlijke traditie is het inmiddels ook om ieder jaar wel 1 of 2 kerstmarkten te bezoeken. Gewoon omdat het gezellig is. En ook om te kijken welke nu het interessants zijn voor een aanbeveling bij vrienden en kennissen. De vraag doet zich dan ook regelmatig voor: "welke kerstmarkt is leuk om te bezoeken?"

Onze top 5 (op basis van een bezoek, er zijn ongetwijfeld steden die later aan de top worden toegevoegd als we er zijn geweest en we ze de moeite waard vinden):

Erfurt (leuke stad met grote kerstmarkt op plein voor twee imposante kerken. Ook interessante binnenstad -veel historische gebouwen- met de beroemde Krämerbrücke)
Quedlinburg (kleine stad aan de rand van de Harz waarbij de kerstmarkten verspreid liggen over allerlei hofjes! De oude Oost-Duitse sfeer is in deze stad nog een beetje te proeven)
Bremen (grote kerstmarkt tegen het decor van een fantastisch Rathaus).
Lübeck (knusse Hanzestad, wereldberoemd om haar heerlijke Niederegger Marzipan -zie mijn blogbericht- en de Holsentor).
Goslar (met het enige echte Weihnachtswald). Bezoek ook de Kaiserpfalz)

Tip: maak er een weekendje van!

In de afgelopen jaren heb ik op deze blog meer berichten geschreven over kerstmarkten. Andere tips zijn te vinden op de website van het Duitse Verkeersbureau in Nederland die een kerstmarktenspecial hebben. Reismagazine Merian biedt op een speciale kerstmarktenpagina een fotoimpressie. Uiteraard is er ook een website waar zoveel mogelijk kerstmarkten (per Bundesland) op een rijtje staan (inclusief openingstijden want die verschillen nogal!!). Tot slot kan ik het niet laten om nog even een koppeling te leggen naar mijn Schotse interesse: in het Noord-Duitse Wolfsburg wordt in Autostad (het grote museum van Volkswagen) een kerstmarkt in Schotse sferen georganiseerd: Winter Highlands!

Voor ons staat dit jaar het Zuid-Duitse Regensburg op het programma. En wellicht ook nog een keer Bremen of Goslar. Laten we hopen op sneeuw want dat maakt een bezoek een Duitse kerstmarkt nog meer tot een belevenis!

Auf Wiedersehen!

Kees Westerkamp

(foto's gemaakt in Erfurt. Copyright Heiko Messerschmidt)

Marsepein zoals het echt bedoeld is!

2009-11-29T22:42:00.015+01:00

Ik was nooit zo fan van marsepein. Met Sinterklaas vond ik altijd wel een poppetje of diertje van het veel te zoete goedje in mijn schoen. Maar van mij hoefde het niet meer. Die zoete zooi van een goedkoop supermarkt- of warenhuismerk. Totdat ik enkele jaren geleden in Duitsland tegen de marsepein (marzipan) van Niederegger aanliep. Ik was verrast van de, wenige zoete, smaak en wilde meer. Ik dook in de wereld van Niederegger. Een marsepeinfabrikant, opgericht in 1806, uit de Hanzestad Lübeck. Ik toog in december 2006 naar Lübeck en ontdekte hoe lekker marsepein kon zijn.

Lübeck, de marsepeinstad van Duitsland. Ooit telde de stad honderde marsepeinfabrikanten. Niederegger bleef als een van de weinige over. In de binnenstad een aardig maar klein Niedereggermuseum over marsepein, de geschiedenis van het merk én natuurlijk een bijhorend café en winkel. Net buiten de stad de fabriek en fabriekswinkel (inclusief koffiebar). Het assortiment is enorm. Maar de meeste producten zijn dan ook heerlijk! En voor wie niet van pure marsepein houdt, veel producten zijn voorzien van een laagje chocolade!

Het marsepeinrecept van Niederegger is natuurlijk streng geheim! Maar amandelen en suiker zijn de hoofdingrediënten. Alhoewel het suikergehalte bij Niederegger erg laag is!

Niederegger, nog steeds een familiebedrijf, verkoopt haar producten door heel Duitsland. Ik heb ze helaas nog nooit in Nederlandse winkels gezien. Des te meer reden voor een bezoek aan Lübeck de komende weken. Zeker nu de kerstmarktentijd aanbreekt!

Auf Wiedersehen,

Kees Westerkamp

Zandmannetje viert 50e verjaardag

2009-11-22T20:14:00.012+01:00

Ooit bedacht in de voormalige DDR maar al snel populair in zowel Oost- als West-Duitsland: het Zandmannetje of Das Sandmännchen op zijn Duits. Vandaag viert het TV-figuurtje zijn 50e verjaardag. Het is een van de weinige Oost-Duitse zaken die de val van het IJzeren Gordijn heeft overleefd. Het figuurtje werd geïntroduceerd in 1959 in de DDR en kende lange tijd ook een West-Duitse tegenhanger. Maar het Sandmännchen uit Oost-Duitsland was toch het populairst onder kinderen uit zowel de DDR als BRD. Na de hereniging van Oost en West bleef het figuurtje populair en is nog altijd dagelijks op de Duitse televisie te zien.

Politieke machtsverschuiving in Duitsland op komst?

2009-08-20T12:34:00.028+02:00

Sinds vandaag heeft Duitsland er nieuwe kandidaat bij voor de verkiezing tot Bundeskanzler. Deze verkiezing vindt eind september plaats. Het is niet mijn gewoonte om op deze blog over politiek te schrijven, laat staan een standpunt in te nemen maar voor deze bijzondere man maak ik toch graag een uitzondering.

Met zijn partij HSP is hij, Horst Schlämmer, sinds kort op het Duitse politieke toneel actief en krijg snel veel aanhang. Als voormalige plaatsvervangende hoofdredacteur van een lokale krant in het Ruhrgebied weet hij als geen ander wat de wensen zijn van het volk. En hij heeft dit weten om te zetten in interessant partijprogramma dat ik graag ondersteun!

In Berlijn was een aardige TV-bijdrage en persbijeenkomst van deze verfrissende man!

Auf Wiedersehen!
Kees Westerkamp

Boomwoning aan de Berlijnse Muur

2009-08-13T12:56:00.012+02:00

Vandaag is het 48 jaar geleden dat de bouw van de Berlijnse muur van start ging. Op 13 augustus 1961 verrees een bouwwerk dat Oost- en West-Berlijn deelde en voor veel merkwaardige situaties zorgde. Een muur die 2 werelden jarenlang in een ijzeren greep hield. Niet alleen op politiek niveau maar ook in het normale dagelijkse leven.

Berlijn maakt zich momenteel op voor de viering van de val van die Berlijnse Muur die plaatsvond op 9 november 1989. Al het gehele jaar zijn er tentoonstellingen over de Muur met enkele evenementen rond komende 9 november als hoogtepunt.

De Muur is voor Berlijn big business. Zeker nu nog na 20 jaar val van die muur. Dagelijks komen vele toeristen naar Berlijn waarbij een bezoek aan markante punten en/of overblijfselen van die muur niet mogen ontbreken op het programma.

Bij het rondtoeren door Berlijn stuitten we op de boomwoning van Osman Kalin. Een merkwaardig bouwwerk met een merkwaardige historische achtergrond.

Auf Wiedersehen!
Kees

Nieuwe U-Bahnlijn voor Berlijn

2009-08-08T23:52:00.008+02:00

Vandaag is weer een klein stukje geschiedenis geschreven in De Duitse hoofdstad. Voor het eerst sinds 20 jaar heeft Berlijn er weer een nieuwe metrolijn bij. Alhoewel het maar om een stukje gaat van 1,8 km lang en een enkele rit knap 3 minuten duurt, ligt de lijn op historisch grondgebied.

De ondergrondse, Linie U55, verbindt het Hauptbahnhof (centraal station) van Berlijn met de Bundestag (ondergebracht in de beroemde Reichstag) en het, voorlopige, eindpunt Brandenburger Tor. Dit U-Bahn station is geheel nieuw en ligt naast het, al in 1936, gebouwde S-Bahnstation Unter den Linden. Om verwarring te voorkomen onder de reizigers is de naam Unter den Linden sinds vandaag verdwenen uit de lijst met stationsnamen en heet ook het oude S-Bahnstation nu Brandenburger Tor. Als de U55 later wordt verlengd naar Alexanderplatz zal verderop aan de beroemde allee een nieuw station "Unter den Linden" worden gebouwd.

En daarmee komt er einde aan stuk historie. Want het station Unter den Linden was als geisterbahnhof (spookstation) tijdens de koude oorlog verboden voor publiek. De toegangen werden eenvoudig dichtgemetseld omdat deze te dicht bij de Berlijnse Muur waren gelegen. Het station was daarmee ook voor U-Bahntreinen verboden gebied.

Welk publiek overigens gebruik gaat maken van de nieuwe ondergrondse U55 is voor critici een groot vraagteken. De U55 is met 320 miljoen Euro bouwkosten een van de duurste ondergrondselijnen van Duitsland.
De lijn, die als bijnaam Kanzler-U-Bahn heeft meegekregen, is voor de gewone Berlijner nutteloos omdat hij vanaf het Hauptbahnhof 'nergens heen' voert. Woonwijken liggen er rondom de 3 nieuwe stations niet. Wellicht voor toeristen interessant? Maar die zullen het kleine stukje vanaf het, eenzaam op een vlakte gebouwde, centraal station via de Reichstag naar de Brandenburger liever willen lopen om wat te kunnen zien van de historische grond waarop de bouwwerken staan. Dat kan ook in het U-Bahnstation Branderburger Tor dat ingericht is als 'museum' waar aan de hand van foto's en videoschermen volop aandacht is voor koude oorlog en de Berlijnse Muur. Iets wat sowieso steeds meer als een toeristische trekpleister wordt gezien in Berlijn. Want Berlijn staat symbool voor deling tussen Oost en West. "En met de bouw van de U55 zijn het voormalige Oosten en Westen weer een stukje samengesmolten", aldus de verslaggever van een Berlijnse krant.

Auf Wiedersehen.

Kees Westerkamp

Duitse sloopregeling voorbeeld voor Nederland?

2009-05-30T23:50:00.015+02:00

Vrijdag 29 mei, ging in Nederland de sloopregeling voor auto's van start. De regeling moet consumenten aansporen hun oude auto weg te doen voor een nieuwe. Als tegemoetkoming krijgt men een flinke subsidie. De regeling moet vooral de verkoopcijfers van nieuwe auto's positief beïnvloeden.

In Duitsland bestaat zo'n regeling, officieel de Umweltprämie maar beter bekend als Abwrackprämie, sinds begin dit jaar. En het is een enorm succes! Meer als 1,4 miljoen Duitsers hebben intussen van de regeling gebruikt gemaakt. Het inleveren van een oude bolide levert 2.500 Euro op als men in ruil daarvoor een nieuwe auto koopt. En dat heeft de Duitse autodealers geen windeieren gelegd. In april werden 19% meer auto's verkocht in Duitsland. En terwijl het in de hele wereld slecht gaat met de verkoop van nieuwe auto's (ook in landen met een sloopregeling) heeft Duitsland als enige land geen reden tot klagen. Het succes heeft de Duitse regering inmiddels doen besluiten de Abwrackprämie te verlengen tot het einde van het jaar.

Interessant is de vraag welk merken en modellen nu het meeste heeft geprofiteerd van de regeling. Een verkoopsoverzicht naar model is te zien in de zogenaamde Neuzulassungszahlen over het eerste kwartaal van 2009 (vergeleken met het eerste kwartaal van 2008). Daaruit blijkt vooral dat de kleine auto's het meeste hebben geprofiteerd. Met name de verkoop van oude modellen als de Fiat Panda (+ 356,9%), de Suzuki Swift (+ 153,2%) en de Ford Ka (+ 488,5%) vallen op in de statistieken. Als we kijken naar merken als totaal komen VW en Opel als winnaars uit de bus.

Gaat het in Nederland ook hoge verkoopcijfers opleveren. Het is afwachten!

Auf Wiedersehen!

Kees

60 Jaar Bundesrepublik Deutschland

2009-05-23T04:44:00.001+02:00

Vandaag viert de Bondsrepubliek Duitsland haar 60e verjaardag. Op 23 mei 1949 ontstond het nieuwe land uit de puinhopen van de tweede wereldoorlog. Een land met een bewogen geschiedenis en een bestudering zeer de moeite waard! Niet alleen de geschiedenis vóór 1949 maar zeker ook daarna.

Eén van die historisch belangrijke gebeurtenissen kent dit jaar, 2009, ook een verjaardag. Want in 1989 viel de Berlijnse muur. Een jaar later, op 3 oktober 1990, werden de twee staten (BRD en DDR) weer herenigd. De feestelijkheden ter gelegenheid van de val van de Muur vinden plaats komende november in Berlijn.

Gisteren begonnen de feestelijkheden voor 60 Jaar Bundesrepublik Deutschland met onder andere een toespraak van Bundespräsident Horst Köhler. Op de website van het Duitse opinietijdschrift Der Spiegel staat een quiz om uw kennis van 60 jaar Duitsland te testen. Ook op de Nederlandstalige website Duitslandweb volop aandacht voor het jubileum.

Auf Wiedersehen!

Kees

Hemelvaartsdag. Vaderdag. Drinkdag!

2009-05-22T21:40:00.006+02:00

Hemelsvaartdag zit er weer op Duitsland. Dat klinkt alsof het een zware bevalling was. Ja. In ieder geval voor veel jongeren en de politie. In Duitsland valt Hemelsvaartdag altijd samen met Vaderdag. En dat is bijzonder want in landen als Nederland, Oostenrijk, België en de VS wordt Vaderdag in juni gevierd (meestal op de zondag).

De Duitse variant van Vaderdag gaat verder dan alleen vaders. Het draait in algemeen om mannen/jongens en daarom staat de dag ook wel bekend als Herrentag of Männertag. En waar mannen zijn, is blijkbaar ook drank. Want op Vaderdag (en dus ook Hemelvaartsdag) zie je in Duitsland overal mannen en jongens op straat die onderweg zijn en drinken. Traditioneel gezien was Männerdag een dag met wandelingen en uitstapjes waarbij drank een rol speelt. Veel jongeren grijpen de dag aan om met elkaar ergens naar toe te gaan (vergezeld van veel drank).

De politie heeft daarbij de handen vol aan, met name, veel drinkende jongens. De laatste jaren nemen ook steeds vaker jonge meiden deel aan het zuipfestijn. En zoals de laatste tijd wel vaker in het nieuws te zien en horen is, wordt het zogenaamde comazuipen daarbij steeds populairder.

Maar Hemelvaartsdag is voor de meeste Duitsers toch vooral een feestdag waarbij de winkels gesloten zijn. Wel worden op vele plaatsen evenementen georganiseerd (in tegenstelling tot feestdagen als kerstmis, pasen en pinksteren wanneer er in Duitsland commercieel gezien niets te doen is).

Auf Wiedersehen.

Kees

Duitsland, Chocoladeland!

2009-03-21T23:26:00.025+01:00

Als chocoladeliefhebber smikkel ik ieder jaar wel een paar kilootjes van de lekkernij weg. Als ik in Duitse supermarkten en warenhuizen kom, ben ik iedere keer weer verrast door het enorme aanbod aan merken en soorten chocolade. De keuze is vele malen groter dan in Nederland!

De Duitsers slaan heel wat chocolade achterover. Per persoon wordt jaarlijks zo'n 8,9 kilo gegeten. Dat is aanzienlijk meer dan in Nederland waar per persoon 3,2 kilo chocola wordt gegeten. De wereldranglijst wordt overigens aangevoerd door de Zwitsers met iets meer dan 10 kilo per persoon (de Britten staan met 9,8 kilo op de 2e plaats gevolgd door de Duitsers).

Mijn voorkeur is de laatste jaren veranderd. Steeds vaker ontdek ik bijzondere merken en laat ik de gangbare merken staan alhoewel deze aanbieders ook lekkere soorten hebben. Wie binnenkort in Duitsland is, raad ik dan ook aan wat chocolade mee te nemen voor tijdens de Paasdagen of zomaar als geschenk voor familie of vrienden.

Een merk waar je niet om heen kunt in Duitse winkels is Lindt & Sprüngli. Dit van oorsprong Zwitserse bedrijf biedt een aardig assortiment aan chocolade. Het bedrijf is sinds enkele jaren ook eigenaar van het fantastische Schokoladenmuseum in Köln. In dit museum (gelegen aan de Rijn) krijg je zeer goed overzicht van de productie van chocoladebonen tot de verwerking in lekkernijen als bonbons, chocoladefiguren etc. Maar ook duik je in de geschiedenis van chocolademerken zoals Stollwerck en Lindt aan de hand van oude reclameschilden en commercials. Dit museum is een aanrader voor iedere chocoliefhebber!

Maar er zijn ook diverse merken te koop in Duitsland die voor zowel Nederlanders maar ook Duitsers redelijk onbekend zijn. Neem nu bijvoorbeeld het voormalige DDR-merk Rotstern uit de deelstaat Türingen. Een heerlijke chocolade die wij tegenkwam tijdens een bezoek aan de Oost-Duitse stad Erfurt.

Erfurt was ook de stad waar we op de Krämerbrücke tegen de chocolaterie Goldhelm aanliepen. Een piepklein winkeltje waar de eigenaren zelf bonbons en chocoladetabletten vervaardigen. Allemaal heerlijke producten! De winkel beschikt over een webshop zodat liefhebbers niet iedere keer naar Erfurt moeten om chocolade in te slaan (wat overigens geen straf is want Erfurt is een stedentrip meer dan waard, zeker in de maand december als er een grote kerstmarkt wordt gehouden).

Het gigantische aanbod is voor iedere chocoladeliefhebber een walhalla maar ook een beproefing. Want terugkeren zonder een goed gevulde boodschappentas is haast onmogelijk. Dus voor de Paasdagen toch maar een dagje richting onze Oosterburen of webshoppen bij de diverse merken!

Auf Wiedersehen!
Kees

(de consumptiecijfers hebben betrekking op 2006 en zijn afkomstig van CAOBISCO, een organisatie met 1800 aangesloten bedrijven uit de Europese Gemeenschap die chocolaproducten, koekjes en zoetwaren produceren)

Currywurst viert 60e verjaardag

2009-01-23T23:04:00.014+01:00

De Duitse Curryworst viert dit jaar haar 60e verjaardag. En dat is wel een 2e bericht waard op deze blog (ik schreef al eerder over de Bratworst en Curryworst). Want deze oer-Duitse snack is na 60 jaar nog springlevend ondanks de opkomst van fastfoodketens. Sterker nog: de Imbissbuden (snackbars) verdienen aan de Currywurst in Duitsland meer geld dan Burger King en McDonalds samen aan hamburgers, patat etc.

Het was de Berlijnse Herta Heuwer die de Currywurst heeft uitgevonden. In september 1949 verkocht ze voor het eerst een worst vergezeld van een saus gemaakt van onder andere tomatenpuree, currypoeder en Worcestershiresaus. De saus kreeg als naam: Chillup. In 1959 vroeg ze voor haar saus patent aan.

In 2003 werd op de plek in Berlijn waar Heuwer haar Imbiss-stand had een gedenksteen onthuld. Spiegel TV (onderdeel van het bekende tijdschrift Der Spiegel) maakt onlangs een korte reportage over de verjaardag van de Curryworst.

Auf Wiedersehen!

Kees

Frau Antje leeft!

2009-01-18T14:03:00.020+01:00

Het wandelende Nederlandse reclamebord in buitenlandse dienst staat deze dagen weer volop in de Duitse aandacht: Frau Antje. Volgens mij is er geen land in de wereld dat zoiets heeft: een speciaal in het leven geroepen icoon van het Nederlandse product voor promotiedoeleinden in den vreemde.

Berlijn staat van 16 tot en met 25 januari in het teken van Internationale Grüne Woche, de Duitse land- en tuinbouwbeurs. En Nederland staat dit jaar centraal op de beurs want we exporteren wat af naar onze Oosterburen. Van de totale Nederlandse export aan kaas bijvoorbeeld (470.000 ton) gaat iets meer dan 43% naar Duitsland. En dat merk ik dagelijks op de markt in onze Duitse woonplaats als ik daar inkopen doe. Bij de kaasboer wordt veel kaas uit Nederland verkocht en onder namen die ik in Nederland nog nooit heb gezien.

Frau Antje is in Duitsland een graag geziene tante aldus een bericht op Duitslandweb.nl. Ze is het bedenksel van het vroegere Nederlandse Zuivelbureau (nu: Nederlandse Zuivel Organisatie, de brancheorganisatie van onze eigen zuivelindustrie). Antje huppelt alweer de nodige jaren rond in Duitsland maar over haar geboortejaar zijn de Wikipagina's het niet eens (de pagina over Frau Antje meldt 1961 terwijl de pagina over de NZO het heeft over 1953). De website zuivelonline.nl meldt dat het logo 'Frau Antje' uit 1954 dateert maar dat er in 1961 pas een levende persoon werd gekoppeld aan het logo.

De Nederlandse boerenmeid die momenteel Frau Antje speelt is Madeleen Driessen en heeft natuurkunde gestudeerd melden onze blogcollega's van Berlijn-blog.nl.

Antje heeft een eigen Duitse website met recepten, producten en informatie over Holland. Wist u dat we een van de belangrijkste koffiedrinkende landen ter wereld zijn? En dat Hollanders als ze een vlaggenstok met schooltas uithangen zo laten zien dat de zoon of dochter des huizens geslaagd is voor het eindexamen?

Frau Antje maakt in ieder geval zoveel indruk op de Duitsers dat mij laatst gevraagd werd of ze ook in Nederland populair is. Tja.....

Auf Wiedersehen,
Kees

Hoort wie klopt daar kinderen?

2008-12-06T00:30:00.011+01:00

Het Heiligavondje in Nederland mag dan voorbij zijn, de Duitse kinderen zijn vol verwachting hetgeen ze in hun schoentje zullen aantreffen op de morgen van 6 december. Want ook in Duitsland kent men een vorm van Sinterklaas maar het wordt toch anders gevierd.

In heel Duitsland kent men Nikolaus, en wel als een beperkt feestje van/voor kinderen. Het is vooral een feest van het krijgen van zoetwaren. Op de avond van 5 december zetten Duitse kinderen hun schoen en hopen op de ochtend van 6 december daarin lekkernij te vinden zoals chocolade, mandarijnen, en lebkuchen. De 6e december is de sterfdag van de bisschop van Myra, de figuur waar onze Nederlandse Sinterklaas en de Duitse Nikolaus van afstamt.

Het is absoluut niet gebruikelijk dat kinderen in Duitsland cadeaus krijgen met Nikolaus zoals wij dat in Nederland wel kennen. Ook kent men in Duitsland officieel geen aankomst van Sinterklaas alhoewel er enkele plaatsen zijn waar Nikolaus met de boot aankomt (zoals in Lüneburg). Ook Zwarte Piet is in Duitsland onbekend. Nikolaus wordt vergezeld door Knecht Ruprecht. Deze draagt wel een zak met geschenken maar dit heeft te maken met het feit dat Nikolaus en Knecht Ruprecht in Duitsland verbonden zijn met het Kerstfeest (en dan krijgen Duitse kinderen wel cadeautjes). En dit maakt het vergelijken van de Nederlandse Sinterklaas en de Duitse Nikolaus erg lastig.

Door de aanwezigheid van Nederlandse militairen kent de Duitse plaats Blomberg sinds 1965 Sinterklaas en Zwarte Piet en hun een heuse Sint Nicolaas Markt.

Museumstoomtreinmaatschappijen in Duitsland grijpen Nikolaus ook aan om zogenaamde Nikolaus Fahrten te maken.

Nikolaus wordt in Duitsland dus niet zo officieel en groots gevierd als in Nederland. Maar snoepgoed speelt in beide landen een belangrijke rol. En daar draait het voor alle kinderen toch om?

Auf Wiedersehen!

Kees

Kerstmarkten van start

2008-11-23T21:47:00.011+01:00

In veel Duitse steden en dorpen gaan deze week de kerstmarkten weer van start. Aankomende zondag de 30e november is het 1e Advent en dan begint voor veel Duitsers de voorbereidingen voor de kerstdagen. Op de kerstmarkten, maar ook in de vele kerstkraampjes in bijvoorbeeld ziekenhuizen of bouwmarkten, worden spullen gekocht voor het kerstfeest.

Traditiegetrouw trekken ook vele Nederlanders richting Duitsland voor een bezoek aan een kerstmarkt. Op de website van het Duitse Verkeersbureau in Nederland kan men met de zoekfunctie informatie opzoeken over kerstmarkten. Er bestaat een speciale website waar men per bundesland zien kan welke kerstmarkten waar organiseerd worden (maar uit een check blijkt dat sommige plaatsen missen).

Al eerder schreef ik over kerstmarkten op deze weblog. Bezoekers dienen vooraf goed te informeren of de kerstmarkt van hun keuze überhaupt open is op bepaalde dagen. Het komt nogal voor dat kerstmarkten het weekend voor de kerst hun deuren al sluiten.

Auf Wiedersehen!
Kees

Winterbanden

2008-11-23T00:03:00.010+01:00

Nu dit weekend in bijna heel Duitsland sneeuw gevallen is, lijkt de winter echt begonnen te zijn. Zoals altijd gaan winterweer en verkeer slecht samen. En zoals ieder jaar duikt altijd weer de vraag op of winterbanden in Duitsland verplicht zijn. Het antwoord is nee maar wie in Duitsland de weg op gaat moet zich aanpassen aan de weersomstandigheden. En bij sneeuw zijn winterbanden dan wel een vereiste. Sterker: wie in Duitsland bij een ongeluk betrokken is waarbij sneeuw en/of gladheid een rol speelt én onder de auto zomerbanden heeft gemonteerd kan in de problemen komen. Op een bijdrage op het Duitslandforum wordt uitgelegd hoe dat precies zit. Overigens is het rijden met zomerbanden, tijdens de winter, in een gebied als de Harz reden om een bekeuring te krijgen. Het risico op onverwachte sneeuw is daar zo hoog dat de politie het onverantwoord vindt om daar sowieso zonder winterbanden te rijden.

Dat toch nog een hoop mensen de winterwegen op gaan zonder winterbanden was vandaag op de Duitse televisie te zien. Een hoop ongelukken waarbij bestuurders toegaven nog op zomerbanden te rijden. De Stiftungwarentest (de Duitse consumentenbond) heeft onlangs nog de verschillende winterbanden onderzocht en van cijfers voorzien.

Auf Wiedersehen!
Kees

Berlijn genieten op een andere manier

2008-08-21T14:43:00.050+02:00

We zijn de afgelopen jaren al vele malen in Berlijn geweest. Vaste prik was het kopen van een Tageskarte of 3-Tageskarte (CityTourCard) om zo onbeperkt gebruik te kunnen maken van de U-bahn, S-Bahn, bussen en treinen in het stadsgebied. Deze maal hebben we een ander vervoersmiddel gebruikt om de stad te verkennen. De fiets! En dat is een aanrader.

Gewoon bij de fietsenwinkel om de hoek huren we voor 9 Euro per dag tweewielers. Maar het kan ook bij speciale fietsverhuurzaken of de Duitse Spoorwegen (deze fietsen vind je door de hele stad en kun je tegen betaling meteen meenemen. We twijfelen echter wel aan de comfortabelheid als het gaat om echt een stuk fietsen met als doel de stad te verkennen).

Onze eerste fietsmiddag staat in het teken van Berlin Mitte en met name de herinneringen aan het Berlijn van tijdens de tweede wereldoorlog. Vanuit Schöneberg (waar ons appartment zich bevindt) gaat het richting de ambassadewijk van Berlijn en het muziekinstrumentenmuseum. We stoppen kort in het Sony Center en via het Technikmuseum fietsen we naar het Anhalter Bahnhof (waarvan alleen de voorgevel nog overeind staat).

We besluiten op zoek te gaan naar de plaats waar tussen tijdens de tweede wereldoorlog de Neue Reichskanzlei (gebouwd in 1938/1939) en de Hitlerbunker stonden (hoek Voßstraße / Wilhemstraße) (zie ook bijzonder project met grafische beelden). Op weg er naar toe treffen we in de Niederkirchenerstraße (zijstraat van de Wilhemstraße) een interessant openlucht museum (zie deelfoto in dit bericht) dat herinnert aan de dictatuur van Nazi Duitsland (toegang tot dit museum gratis!).

Via de gebouwen van enkele huidige Bundesländer (aan de 'In den MinisterGärten') komen we bij het Holocaust Monument en het Homo Monument (tegenover elkaar). Van daaruit is het maar een klein stukje naar de Deutscher Bundestag (Reichstag), Brandenburger Tor en Pariser Platz (met o.a. het in glorie herstelde luxe Hotel Adlon en de recent geopende Amerikaanse Ambassade).

Bij Bahnhof Friedrichstraße stoppen we voor een koffiebreak bij de Amerikaanse keten Starbucks. We concluderen dat deze in Duitsland zich alleen bevindt in Berlijn en een aantal in het Westen gelegen Duitse steden (hebben de Amerikanen Oost-Duitsland nog niet ontdekt?) en verbazen ons voor de zoveelste maal dat we in Nederland nog niet echt kunnen genieten van deze uit Seatle afkomstige koffieketen. Via de Friedrichstraße en de Gendarmenmarkt gaat het terug naar Schöneberg.

Tijdens de tweede fietsdag staan de Wannsee en Potsdam op het programma. Om wat tijd te besparen reizen we per trein van station Zoologischer Garten naar station Wannsee. Vanaf dit station fietsen we door de wijk met de villa (tegenwoordig museum) die bekend werd tijdens de tweede wereldoorlog door de Wannseeconferentie. Vandaar gaat langs de oevers van de Wannsee, een groot meer, richting Glienickerbrücke (vroegere grenspost tussen Oost- en West-Duitsland en bekend geworden als uitwisselingspunt van spionnen, militairen en diplomaten tussen de DDR en de BRD). Via de brug fietsen we Potsdam binnen en uiteraard brengen we een bezoek aan het Holländisches Viertel (een kleine wijk met een Hollandse uitstraling, gebouwd 1733-1740). Vervolgens maken een rondje om het prachtige Sanssouci waar vele mooie gebouwen te zien zijn. Uiteraard Slot Sanssouci zelf maar ook een echte Nederlandse windmolen en diverse prachtige landhuizen en paleisjes zijn daar te vinden. Via de binnenstand van Potsdam (met nog duidelijk enkele huizen in DDR-staat) gaat het naar het station van Potsdam waar wij de trein terug naar Berlijn nemen.

Auf Wiedersehen!

Kees

(alle foto's copyright Kees Westerkamp, 2008)

Berlijn: Dönerhoofdstad van Duitsland!

2008-08-18T13:50:00.017+02:00

De Duitsers staan bekend om hun Bratwurst maar de Döner Kebab is net zo populair! Wie overigens dacht dat de Döner Kebab, zoals deze bij een van de vele Döner-stands te krijgen is, uit Turkije komt heeft het mis. In Berlijn is ie geboren en Mehmet Aygün is de uitvinder.

Aygün werkte als 16-jarige bij zijn oom in de zaak in Berlin Kreuzberg. Daar kwam hij in 1971 op het idee om een 'Döner To Go' of ookwel de 'Döner Sandwich' te serveren die qua smaak ook wat meer paste bij de Duitse consumenten. Zo ontstond een broodje gemaakt van open gesneden Fladdenbrood gevuld met gemarineerd vlees, rode kool, sla en een saus van yoghurt en knoflook. Het voldeed aan de vraag om een Döner Kebab mee te nemen om onderweg op te eten. Het werd zo populair dat de 'Döner To Go' onderdeel is geworden van de Duitse cultuur!

Inmiddels is Mehmet Aygün wat ouder. Hij bezit een keten van enkele Turkse restaurants in Berlijn, 'Hasir' genaamd, waarvan de hoofdzaak nog steeds in Kreuzberg gevestigd is. Voor zowel Duitsers als Turken hét adres voor niet alleen een goede Döner Kebab maar ook andere Turkse specialiteiten.

Döner Kebab is big business in Duitsland. Alleen Berlijn telt al 1600 Dönerstands (in heel Duitsland meer dan 10.000). De omzet van al die zaken is meer dan die van MacDonalds en Burger King in Duitsland samen!

Het land exporteert zelfs vlees naar Nederland en Turkije. En dat wordt scherp in de gaten gehouden. Sinds begin jaren '90 is wettelijk voorgeschreven welke samenstelling het vlees mag hebben dat de consument in zijn/haar Döner Kebab krijgt voorgeschoteld. Dat is wel nodig wat Duitsland kende de laatste jaren enkele roemruchte vleeschandalen, de zogenaamde Gammelfleisch Skandalen.

Ook de prijs van de Döner Kebab is regelmatig onderwerp van gesprek. Wat mag een goede Döner Kebab kosten en wanneer loop je risico op rommel. Feit is dat in Berlijn de concurrentie tussen de stands zo hoog is dat er flink met de prijzen gestunt wordt en je voor een Döner minder betaalt dan in andere steden. Maar experts geven als richtprijs zo'n 2,50 tot 3 Euro aan. Alles wat daaronder zit, is verdacht.

Wie echter geen risico wil lopen gaat naar een van de zes zaken van Aygün. Want hij houdt zijn reputatie graag hoog.

Auf Wiedersehen!

Kees

Stationsarchitectuur

2008-08-14T10:19:00.025+02:00

Wie met de ICE naar Berlijn reist, komt in de meeste gevallen aan op Berlin Hauptbahnhof. Deze blikvanger op het gebied van architectuur in Berlijn is sinds mei 2006 geopend en het belangrijkste station van de stad. Het gebouw is in de pers al vele malen geroemd vanwege haar opvallendheid, omvang en ligging in de stad.

Het station is qua gebouw gigantisch. Het heeft een erg open karakter. Dit komt door het vele glas en de doorkijk van het bovenste niveau naar het onderste niveau alsmede het zicht vanuit de treinen die stoppen op het bovenste niveau op de stationshal eronder.

Berlin Hauptbahnhof heeft vier treinsporen (de West-Oostverbinding) en twee S-Bahnsporen op het bovenste niveau alsmede acht treinsporen op het onderste niveau (de Noord-Zuidverbinding). Wie aankomt of vertrekt merkt dat in de dienstregeling. Zo komt de ICE uit Hannover meestal aan op Berlin Hauptbahnhof Hoch maar soms ook op Berlin Hauptbahnhof Tief (vooral opletten als je vertrekt!).

Toch is het qua sporen en perrons geen groot station. Wat dat aangaat hebben Leipzig, München en Frankfurt grotere stations. Maar toch mag het Berlijnse centraal station er zijn. Het lijkt qua Nederlandse begrippen nog het meest op station Duivendrecht maar dan een tikkie groter.

Het station ligt aan een spoorlijn én op een plek met een interessante geschiedenis. Het Berliner Hauptbahnhof mag dan nieuw zijn, tot 1951 lag op ongeveer dezelfde plek (maar niet aan dezelfde spoorlijn) het Lehrter Bahnhof. Een van de vele kopstations die Berlijn telde. Wel op dezelfde locatie aan de lijn lag het Lehrter Stadtbahnhof, één van de vele S-Bahnstations in Berlijn. Dit station is nu geïntegreerd in het nieuwe Berliner Hauptbahnhof.

Over de naam van het hauptbahnhof was vooraf aan de opening het nodige te doen. Sommige mensen vonden dat het nieuwe station geen Berliner Hauptbahnhof moest heten maar Lehrter Bahnhof (vanwege de verwijzing naar het verleden). Maar ook die laatste naam was destijds bij de opening van het Lehrter Bahnhof in 1868 omstreden.

De Berlijnse kopstations werden namelijk vernoemd naar de richting van waaruit de spoorlijn kwam die in het kopstation eindigde. Zo was er het Hamburger Bahnhof (begin-/vertrekpunt van de treinen naar Hamburg), het Anhalter Bahnhof (voor de treinen naar/van de regio Anhalt, tegenwoordig onderdeel van Bundesland Sachsen-Anhalt) maar ook de verbindingen met Wenen, Rome, München en Frankfurt am Main), het Potsdamer Bahnhof voor de richting Potsdam en Magdeburg (Berlijn heeft sinds enkele jaren weer een Potsdamer Bahnhof maar nu ondergronds op de Noord-Zuidverbinding) en het Görlitzer Bahnhof voor de treinen naar Cottbus en Görlitz.

Het Lehrter Bahnhof had logischerwijs Hannoverisch Bahnhof moeten heten maar dit lag destijds (met de bouw van een tweede spoorlijn tussen Berlijn en Hannover, tussen 1868 en 1871) wat gevoelig. Omdat de plaats Lehrte, nabij Hannover, het eerste station op Hannovers grondgebied was, werd het Berlijnse kopstation aan het einde van de lijn vernoemd naar deze plaats.

Enkele initiatieven om het nieuwe Berlijnse centraal station weer Lehrter Bahnhof te noemen mislukte. Alleen de naamborden op het huidige S-Bahnstation herinneren nog aan die tijd want het oude S-bahnhof Lehrter Stadtbahn gaat nu door het leven als Berliner Hauptbahnhof/Lehrter Bahnhof. Zo is een stukje van de interessante spoorgeschiedenis van Berlijn toch nog herkenbaar in een stad die langzaam verandert van een gedeeld politiek brandpunt in een verenigde wereldstad.

Auf Wiedersehen
Kees

(foto 1: Berliner Hauptbahnhof, foto 2: gevel van het voormalige kopstation Anhalter Bahnhof, foto 3: Hamburger Hauptbahnhof (zo'n 500 meter verwijderd van het Berliner Hauptbahnhof. Alle foto's copyright Kees Westerkamp, 2008)

Berliner Luft

2008-08-13T20:26:00.019+02:00

Berlijn behoort absoluut tot het lijstje van mijn favoriete steden. In het voorjaar van 1988 was ik er voor het eerst en heb nog de situatie van 'voor de muur' kunnen aanschouwen. Sinds 2004 woon ik deels in Duitsland, in de buurt van Hannover, en is Berlijn met de snelle ICE in anderhalf uur te bereizen. Het gevolg: ik kom een paar maal per jaar in de Duitse hoofdstad.

Wat trekt me in Berlijn? Het is combinatie van een bewogen recente geschiedenis én de aanwezigheid van die geschiedenis in het stadsbeeld. Berlijn ademt geschiedenis en dat hebben maar weinig steden. Met die bewogen geschiedenis doel ik op de tweede wereld oorlog en de koude oorlog met haar 'Muur'. Je hoeft niet ver te zoeken om die geschiedenis te vinden. Zeker als je Berlijn ook een keer bezocht hebt voor de Mauerfall (Val van de Berlijnse Muur) in november 1989. Ik ga vaak op zoek naar stadsbeelden van toen en nu.

Alhoewel het stadsbeeld verandert, gaat het toch langzamer als men zou verwachten. Ik ben toch iedere keer weer verbaasd wat er nog te zien is van die geschiedenis na bijna 20 jaar Mauerfall. Ok, de 'binnenstad' is erg gemoderniseerd maar wie de moeite neemt om iets meer 'naar buiten' te gaan komt interessante zaken tegen. Zoals stukken muur, gebouwen in oude (soms embarmelijke) toestand, bijzondere gevels en overblijfselen van de tweede oorlog. Dus niet blijven hangen op de Kurfürstendamm (dat is echt passé) of de Brandenburger Tor maar ga wat verder ver!

Afgelopen zomervakantie hebben we weer eens weekje Berlijn gedaan. Nu ik weet thuis ben, tijd voor wat terugblikken. De komende dagen dus enkele Berlijnberichten!

Auf Wiedersehen
Kees

Laat de trein toch staan! Pak de fiets!

2008-06-11T18:39:00.038+02:00

Een van de leukste uitjes die ik afgelopen jaren in Duitsland heb gedaan is spoorfietsen oftewel Draisinefahren! Op een stuk spoorlijn, dat buiten bedrijf is gesteld, met speciale fietsen een eind rijden. Ik had enkele jaren geleden al eens gehoord dat dit in Zweden en België kan en was aangenaam verrast dat dit ook op enkele plaatsen in Duitsland mogelijk is.

We hebben dit nu tweemaal gedaan. In de plaats Rinteln om precies te zijn. Deze plaats ligt in het Weserbergland, een streek die in de vakanties erg populair is bij Nederlanders. Andere plaatsen hier in de buurt zijn Hameln (bekend van de Rattevanger), Minden en Bückeburg (met Slot Bückeburg, de residentie van de Graaf van Schaumburg-Lippe).

Ver van te voren reserveren is aan te raden want Draisinefahren vanuit Rinteln is erg populair. Wie zich 's morgens meldt bij het station Rinteln Süd (aan de oude spoorlijn door het Extertal, van Rinteln naar Barntrup). Daar zoek je een Draisine uit, goed voor 4 personen, waarbij 2 personen steeds fietsen en de andere 2 uitrusten op het tussen de fietsen gemonteerde bankje.

Er geldt een vaste vertrekperiode waarbij iedereen tot een bepaalde tijd de spoorlijn af fietst. Onderweg kan er gestopt worden voor een pauze. De spoorlijn kent een lichte stijging waardoor het flink fietsen is! Op een bepaalde tijd moet iedereen zijn Draisine omdraaien (ze zijn makkelijk te tillen) om terug te fietsen. Dit tijdstip is belangrijk zodat niemand kan gaan spookrijden op de enkelsporige lijn. Wie de heenreis helemaal wil doet, haalt het tot station Alverdissen. Daar is het eindpunt van de Draisinelijn. Wie minder snelt fietst kan zich ook richten op Bösingfeld waar men met wat geluk oud spoorwegmaterieel kan aanschouwen. Want op bepaalde dagen in het jaar maakt de museummaatschappij Landeseisenbahn Lippe gebruik van de spoorlijn met historische treinen. Er wordt gereden tussen Bösingfeld en Barntrup. Op deze dagen kan met de draisine alleen tot Bösingfeld gefietst worden.

De terugreis naar Rinteln Süd is een feest want de spoorlijn gaat hier 'bergafwaarts'. Alleen het laatste stukje voor het station is het nog even klimmen met een vrije val in het station in als gevolg.

Alhoewel er diverse mogelijkheden voor kaffee/kuchen en/of lunch is langs de spoorlijn raden wij aan toch wat drankjes en eten voor onderweg mee te eten. Bij mooi weer is een picknick echt een aanrader. Wij hebben genoten.
Wie overigens wil Draisinefahren in Nederland kan sinds april 2008 terecht in de grensstreek bij Nijmegen.

Auf Wiedersehen!

Stille Nacht, Heilige Nacht

2008-06-01T19:10:00.017+02:00

Ik heb iets meer dan 7 weken in het ziekenhuis geleden de afgelopen 2 maanden en heb vaak aan Kerst moet denken. Vandaag dus maar eens werk gemaakt van het zoeken van een vakantiehuisje in Beieren zodat we daar in december eens van een ouderwetse Beierse kerst kunnen genieten.

Een aantal jaren geleden heb ik ook al eens kerst in Duitsland gevierd maar kwam toen pas op 1e kerstdag aan en dat was een grote fout. Want Kerst wordt in Duitsland toch vooral op 24 december gevierd (om nog maar te zwijgen van de dagen ervoor wanneer de kerstmarkten hoogtij draaien). Eerste en Tweede Kerstdag zijn in Duitsland redelijk rustig in tegenstelling tot in Nederland wanneer we op de 26e december massaal er op uit trekken richting meubelboulevards!

Ik heb vandaag 435 Ferienwohnungen (FeWo) bekeken of er iets aardigs tussen zat. Wat een werk! Gelukkig had de plaatselijke VVV van waar we naar toe willen een aardige zoekmachine waarbij je kon zoeken op FeWo's die nog vrij waren (niet altijd betrouwbaar). Maar wat is dat vreselijk zeg dat er nog altijd FeWo's (en ook pensions en kleine hotels) zijn die geen website hebben. Niks geen foto's om eens te kijken hoe de woning er van binnen uit ziet. Misschien wel bewust want de beste dingen zijn geheim en moet je goed zoeken en het soms treffen voor iets bijzonders. Zo zijn we ook aan onze huidige FeWo voor de zomer en de februarimaand gekomen. Helaas heeft een andere familie het eerste recht op het huren van 'onze' FeWo tijdens de kerstdagen! Scheiße om het maar eens op zijn Duits te zeggen!

Auf Wiedersehen!

Volkswagen Curryworst

2008-01-25T21:28:00.000+01:00

Dat Duitsland het land van de bratwurst is, mag voor menig Nederlander geen verrassing zijn. Bratwurst is in Duitsland een serieuze zaak. Er zijn vele varianten zoals Currywurst, Thüringer Bratwurst en Nürnberger Rostbratwurst. Uiteraard verschillen ze onderling. De basis, de bratworst, is rauw of geweld (in zout en gekruid water). De inhoud van de natuurdarm is in de meeste gevallen varkensvlees. De naam bratwurst komt overigens niet van braten (braden) maar van de samenstelling van het vlees. Brät is klein gehakt vlees. De verschillende varianten ontstaan door de samenstelling, lengte, dikte en de smaak. Bovendien kan men voor een echte Thüringer of Nürnberger alleen maar terecht in het gebied waar ze vandaan komen.

Curryworst is één van de bekendste varianten en komt van oorsprong waarschijnlijk uit Berlijn. Het was de imbisseigenaresse (snackbar) Hertha Heuwer die in 1949 een nieuwe saus samenstelde uit curry, Worcestershiresaus en tomatenpuree. Currywurst wordt met patat of brood gegeten. In Berlijn kent men curryworst , met en zonder darm. Als saus wordt ook vaak ketchup gebruikt. Wie er een patatje bij bestelt kan dan beter de patat zonder de ketchup bestellen want de curryworst heeft er genoeg van.

Groot was mijn verbazing dat er ook een VW Currywurst bestaat. Naast auto's worden er bij VW ook curryworsten gemaakt. En ook dat is een serieuze zaak. VW heeft een eigen slagerij, met 12 medewerkers, waar sinds 1974 de eigen curryworst wordt gemaakt. Hij wordt geleverd aan de bedrijfskantines van het autoconcern maar kan soms ook gegeten worden op autoevenementen.

Jaarlijks maken de slagers van VW zo'n twee mijoen van deze curryworsten waarvan 80% gegeten wordt door de VW-arbeiders. De rest wordt verkocht via de supermarkten van Edeka. Voor de VW-medewerkers bestaat er ook een speciale saus die over de VW-curryworst gaat.

Hoeveel bratworst er in totaal door Duitsers jaarlijks wordt gegeten, heb ik nog niet kunnen vinden. Maar als ik zo op zaterdag door de stad loop, hier in Duitsland, dan is wel te merken dat bratwurst er net zo gemakkelijk in gaat als patat, kroketten, nasischijven en frikandellen in Nederland. Diverse Duitsers staan al vroeg in de rij bij de bratworstkraampjes voor een Bratworst (met mosterd), een Curryworst of een Thüringer.

Eet smakkelijk!

Auf Wiedersehen,
Kees

Drie Duitse steden stellen milieuzone in

2008-01-01T22:41:00.001+01:00

Sinds vandaag, 1 januari 2008, hebben drie Duitse steden een milieuzone ingesteld. Dit zijn Berlijn, Hannover en Keulen. Per 1 maart volgen meer steden zoals Stuttgart en Mannheim. Daarna volgen nog meer steden. Voor Nederlanders is het goed om te weten dat ook München, Frankfurt am Main, Dortmund en Düsseldorf dit jaar een Umweltzone instellen.

Met deze regeling willen de Duitsers iets gaan doen aan de uitstoot van fijnstoffen en het broeikasprobleem.

In het kort komt het er op neer dat delen van de (binnen)stad alleen toegankelijk zijn wanneer automobilisten een milieuvignet hebben aangeschaft. Die delen zijn de zogenaamde Umweltzonen. Een verkeersbord geeft aan wanneer u zo'n zone binnenrijdt (zie afbeelding).

Welke vignet u moet aanschaffen is afhankelijk van de auto waarin u rijdt. En dit heeft weer te maken met de leeftijd van u auto, het feit of het diesel- of benzineauto is en of er een katalysator onderhangt. Er zijn drie vignetten, namelijk Rood, Geel en Groen. Aan de hand van uw kentekenbewijs wordt bepaald welk vignet uw auto krijgt. De kleur van het vignet bepaalt of u een bepaalde zone in mag. Sommige zones zijn bijvoorbeeld niet toegankelijk voor auto's met een rood vignet.

Als je naar een van de Duitse steden wilt die de regeling heeft ingevoerd dien je een vignet te kopen. Zowel de Nederlandse vakantiegangers en zakenlui (alleen dus als je met je auto of woonmobiel een stad in wilt die een Umweltzone heeft) als de Duitsers zelf!

Zowel in Duitsland als in Nederland heeft deze regeling al veel commotie opgeroepen. Zo is er veel onduidelijkheid bij de Duitse automobilisten hoe deze regeling gecontroleerd gaat worden. Zo heeft de stad Hannover al besloten om tot aan mei niet streng op te treden.

Wie als Nederlander richting Duitsland rijdt, moet nogal wat doen om aan het vignet te komen. Even stoppen bij de grens en het vignet kopen bij een loket is er niet bij. Dat moet je van te voren regelen en dit kan maar bij een paar adressen in Nederland. De ANWB maakt zich de komende tijd druk om deze zaak. Op de Duitse website Umwelt-Plakette is alle informatie te vinden over de regeling. Er is ook een Nederlandstalig document te downloaden met wat info.

Auf wiedersehen.
Kees

Krapfen in plaats van oliebollen

2007-12-30T02:46:00.000+01:00

Krapfen tijdens Silvesterabend is voor Duitsers wat oliebollen zijn op Oudejaarsvaond voor Nederlanders. Ze staan ook wel bekend onder de naam Berliner. Een lekkernij in het land dat sowieso al bekend staat om zijn Kuchen und Torten.

Krapfen maak je zelf. Of je haalt ze vers bij de bakker op Oudejaarsdag.

Ze zijn meestal gevuld. Bijvoorbeeld met aardbeien- of abrikozenjam of eilikeur. Je eet ze bestrooid met poedersuiker of bestreken met suikerglazuur.

Net als oliebollen worden ze gebakken in het vet. Door de samenstelling van de Krapfen ligt deze echter wat beter op de maag dan de oliebol.

Krapfen zijn het hele jaar door verkrijgbaar bij de bakker. Eet smakkelijk!

Een fantastisch en gezond 2008!

Auf Wiedersehen
Kees

Kerst in Duitsland is toch anders

2007-12-29T21:58:00.000+01:00

Nu de Kerstdagen voorbij zijn, is het tijd om de belans op te maken. Zijn er verschillen tussen Kerst in Nederland en Duitsland? Nadat ik 5 jaar achtereen de Kerstdagen in Duitsland heb gevierd kan ik toch wel met wat ervaring schrijven? Die ervaring bestaat uit 4 maal Kerst in Noord-Duitsland en 1 maal Kerst in Zuid-Duitsland. Alhoewel die keer in Beieren niet helemaal meetelt. Toen was ik pas de avond van de 1e Kerstdag op mijn vakantieadres. Ik kwam tot de ontdekking dat 24 december voor de Duitsers het belangrijkste onderdeel is van de Kerstdagen.

Nu weet ik, na de afgelopen 4 jaar Kerst in de buurt van Hannover te hebben gevierd, dat op die 24e december de meeste winkels na 14.00u gesloten zijn. Ook Kerstmarkten sluiten al vroeg hun deuren (of zijn de dag ervoor al gestopt). Veel Duitsers zijn die 24e december vrij. Veel treinen zitten overvol. Iedereen wil voor Heiligabend begint bij familie en/of vrienden zijn.

Die 24e december is ook de dag van de kerstboom. Een belangrijke Duitse traditie is dat de kerstboom niet eerder, of hooguit de dag ervoor, wordt opgezet. Uitzondering zijn de verlichte kerstbomen in de tuinen en bomen in de winkels. Dit in tegenstelling dus tot Nederland waar veel mensen meteen al na Sinterklaas de kerstboom opzetten.

Heiligabend kenmerkt zich door een samenzijn, het eten van traditionele gerechten (wij eten Kartoffelsalat met Würstchen -aardappelsalade en worstjes-, het zingen van kerstliederen en het uitwisselen en uitpakken van de cadeautjes (dit laatste wordt 'Bescherung' genoemd). Ook bezoeken vele mensen een nachtmis.

De 1e en 2e Kerstdag wordt in Duitsland rustig gevierd. Vele ouderen die buiten de deur eten doen dit 's middags in plaats van 's avonds. De Kerstdagen staan vooral in het teken van rust en samenzijn (bijvoorbeeld door te gaan wandelen, te koken, etc.).

De verschillen met Nederland zijn groot. Daar kan op de 24e december nog volop inkopen worden gedaan. Waar Nederlanders toch vooral de nadruk leggen op 1e en 2e kerstdag, ligt in Duitsland de nadruk op de avond van de 24e (Heiligabend). Massaal naar een woonboulevard op 2e kerstdagen zoals we in Nederland doen, kennen de Duitsers niet. En tot slot zijn er natuurlijk de kerstmarkten. Daarom staat Duitsland bekend en vele Nederlanders trekken in de weken voor kerst naar Duitsland voor een bezoek naar een kerstmarkt voor het doen van inkopen, het drinken van Glühwein of het eten van braadworst, Reibekuchen met appelmoes etc. Veel kerstmarkten sluiten hun deuren kort voor Kerstmis alhoewel een aantal ook nog open is tussen Kerst en Oudejaarsdag.

Ondanks enkele verschillen is er toch een grote overeenkomst. Ook de Duitsers gaan ver in het versieren van hun woning tijdens Kerstmis.

Aufwiedersehen, Kees

(foto 1 en 2: Weihnachtsmarkt Erfurt 2007, Video: Calle 2007. Alles copyright Scotscorner/Messer, 2007)

Tips voor kerstmarktenbezoek

2007-11-24T22:27:00.000+01:00

Het kerstmarktenseizoen gaat zo langzamerhand van start. De vraag is natuurlijk "welke kerstmarkt gaan we dit jaar bezoeken". U kunt natuurlijk het gros van de Nederlanders achterna die bussenvol richting de kerstmarkten vlakover de grens trekken. Favoriete steden bij de reisgezelschappen zijn de kerstmarkten van Düsseldorf, Köln en Aachen. Alhoewel de steden Münster, Oldenburg, Duisburg, Oberhausen en Emmerich ook bij veel Nederlanders in de smaak vallen. Maar misschien is het leuker om eens iets nieuws en/of bijzonders uit te proberen. Maar deze liggen wel wat verder weg en zijn het beste te combineren met een weekendje weg.

Bijvoorbeeld de Noord-Duitse stad Lübeck. Een zeer sfeervolle Hanze-stad met de beroemde Holstentor (zie foto). Lübeck is van oorsprong de stad van marsepein en de beroemdste fabrikant is Niederegger (museum in de binnenstad). De stad kent vele steegjes en pleintjes en leent zich uitstekend voor sfeervolle avondwandelingen. Wie goed kijkt kan soms vleermuizen zen vliegen door de straatjes.

Wat dichterbij liggen Minden en Bückeburg. Beide steden liggen op zo'n 1,5 uur rijden van Enschede. De kerstmarkt bevindt zich in de kleine maar sfeervolle binnenstad. Een bezoek aan Minden kan het beste gecombineerd worden met het nabij gelegen Bückeburg. Deze kleine stad is de residentie van het vorstendom Schaumburg-Lippe (Schaumburg-Lippe was tot 1946 een zelfstandige staat binnen Duitsland). Rondom Slot Bückeburg (een bezoek meer dan waard) vindt van eind november/begin december Weihnachtzauber plaats. Overigens is het van Bückeburg en Minden niet ver naar de historische stad Hameln (bekend van de Rattenvanger).

Wie echt iets bijzonders zoekt, en het sneeuwt in Duitsland, kan het beste nog oostelijker reizen. Bijvoorbeeld richting Goslar (80 km ten Zuid-Oosten van Hannover). Een sfeervolle stad met een gezellige kerstmarkt. Vergeet ook geen kijkje nemen bij de Kaiserpfalz (een historisch gebouw dat vooral in de avonduren er mooi bij ligt), dat samen met de binnenstad van Goslar en de Rammelsberg (mijnbouwmuseum) tot de Cultuurerfgoedlijst van de Unesco behoort.

Vanuit Goslar is het maar een kleine sprong naar de Harz. Een fantastisch gebied met veel bossen, bergen, gezellige plaatsen en rijke historie in het voormalige Oost-West Duitse grensgebied. Bezoek de interessante steden Wernigerode of Quedlinburg. Deze laatste stad heeft een zeer sfeervolle kerstmarkt (Quedlinburg staat ook op de Cultuurerfgoedlijst en maakt de stad tot een historisch feest!!). Wie de Harz bezoekt, moet een ritje maken met een van de stoomtreinen van de Harzer Schmalspurbahnen (HSB). Wanneer de Harz in de sneeuw ligt is een trip met de stoomtrein van het station Drei Annen Hohne of Schierke naar de top van de Brocken een aanrader. Deze hoogste berg van Noord-Duitsland was tot 1989 een Russisch spionagestation maar tegenwoordig een geliefd doel van toeristen. Ga omhoog met de stoomtrein en wandel terug naar beneden. Een onvergetelijke trip als er sneeuw ligt!!!!

In een volgend bericht kom ik terug op Kerstmarkten in andere delen van Duitsland.

Auf Wiedersehen. Kees.

(Foto's: 1). Goslar 2). Holstentor Lübeck, 3). Goslar en 4). spoorlijn Schierke-Brocken. Copyright: Messer/Scotscorner)

Duitsland nu op de 1e plaats als vakantieland!

2007-11-22T21:14:00.000+01:00

Duitsland heeft Frankrijk verdrongen als meest favoriete vakantieland voor Nederlanders. Dat melden diverse media zoals Elsevier en de Volkskrant. De berichten baseren zich op het nieuwste ContinueVakantieOnderzoek (CVO). Het CVO is één van de belangrijkste marktonderzoeken op het gebied van toerisme in Nederland. Het bestaat sinds 1980 en wordt uitgevoerd door NBTC - NIPO Research. Dit is een joint venture van marktonderzoeksbureau TNS Nipo en het Nederlands Bureau voor Toerisme & Congressen.

Ik meldde enige weken geleden al dat Duitsland populair is onder Nederlandse vakantiegangers. De cijfers van toen (een 2e plaats voor Duitsland) zijn nu dus achterhaald door die van het CVO.

Als belangrijke punten voor die stijging naar de 1e plaats worden het verbeterde imago van Duitsland genoemd en de goedkopere prijzen. "In 2007 zijn zo’n 17,6 miljoen buitenlandse vakanties ondernomen; een stijging van 800.000 vakanties ten opzichte van 2006. Voor het eerst sinds vele jaren voert Duitsland de toptien van buitenlandse vakantiebestemmingen aan. Duitsland passeert hiermee Frankrijk dat het aantal vakanties licht zag dalen (-3%)", aldus het bericht van het NBTC.

Onze Oosterburen hebben de laatste jaren hard gewerkt aan een beter imago. Het wereldkampioenschap voetballen heeft daar een zeer belangrijke bijdrage aan geleverd. Duitsers hebben zich toen van hun beste kant laten zien. Sterker, zelfs de Duitsers zelf waren verrast over hun eigen enthousiasme en het effect daarvan op de rest van de wereld.
de goedkopere prijzen gaan niet voor alles op. Duitse campings kunnen aardig aan de prijs zijn, maar uit eten is er zeker goedkoop. En ook de prijs/kwaliteitsverhouding in de hotelsector is prima. En dan heb ik het nog maar niet over de fantastische natuur/landschappen, goede wandelmogelijkheden en de mooie steden en dorpen.

Voor een vakantie in Duitsland kun je je dus niet zo snel een buil vallen!

Auf Wiedersehen. Kees!

(foto: Heidelberg, zomer 2007, Copyright Messer/Scotscorner)

Kerstmarkten big business!

2007-11-20T23:46:00.000+01:00

Duitsland is hét land van de kerstmarkten! In de periode voor kerst zijn er vele honderden zogeheten Weihnachtsmärkte in Duitse steden en dorpen. Volgens een bericht van het 'Bundesverband Deutscher Schausteller und Marktkaufleute' (uit 2005) zo'n 2.500 stuks om precies te zijn. En daar gaat heel wat geld om. Kerstmarkten zijn big business voor de Duitse economie. Zo'n 160 miljoen bezoekers besteden 4,85 miljard Euro omzet wat neer komt op ongeveer € 31,- per persoon. Dit is dan wel inclusief alle kosten (zoals vervoer, verblijf, geschenken en eten/drinken). Op de Kerstmarkt wordt daadwerkelijk maar € 11,66 uitgegeven. Het meeste geld besteden de bezoekers aan eten en drinken gevolgd door kerstartikelen. De kraampjes en handelaren doen in die laatste weken goede zaken. Van hun totale jaaromzet komt een vierde voor rekening van de Kerstmarkten.

Tijdens het weekend van de 1e Advent, zondag 2 december, gaat het Kerstmarktenseizoen officieel van start. De meeste sluiten hun poorten in het weekend voor Kerst. De trend is de laatste jaren wel dat steeds meer kerstmarkten doorgaan tot de dag voor kerst en/of zelfs open zijn tussen Kerst en Oudejaarsdag.

Kerstmarkten zijn bij Nederlanders populair alhoewel bezoekcijfers niet te vinden waren. Van het totaal aantal kerstmarktgangers in Duitsland is het buitenlandse aandeel echter zeer klein met 2%. Het grootste deel van de bezoekers (49%) komt gewoon uit de plaats waar de Kerstmarkt gehouden wordt.

Kerstmarkten zijn iets typisch Duits. De meeste van de ongeveer 2.500 markten die in Duitsland worden gehouden zijn niet oud. Ze ontstonden de afgelopen 30 jaar, gelijk met het ontstaan van voetgangerszones in de Duitse steden. Maar voor een kleine aantal is het zeker een traditie die ver terug gaat. Een van de oudste Kerstmarkten staat in Dresden (Striezelmarkt) die dateert van 1434. Ook die van Augsburg gaat ver terug (1498).

Het lijkt allemaal zo gezelligheid en gemoedelijk maar de organisatie van de plaatselijke Kerstmarkt is toch vooral onderdeel van de citymarketing. Met andere woorden: 'hoe krijgen we zoveel bezoekers naar onze stad met als doel om omzet te generen'.

Omzet of niet. Voor een Kerstmarkt moet je naar Duitsland! Overzichten zijn er genoeg te vinden op het internet. Een goede start is de pagina van het Duits verkeersbureau. Later op deze Weblog meer informatie over Kerstmarkten en tips voor sfeervolle bezoeken! Auf Wiedersehen! Kees.

(foto's zijn gemaakt in december 2005 in Goslar. Copyright Messer/Scotscorner)

Duitsland Vakantieland nr. 2 voor Nederlanders

2007-10-20T10:23:00.000+02:00

Duitsland is voor Nederlanders het populairste vakantieland na Frankrijk. Van alle lange vakantie die Nederlanders doorbrengen in het buitenland komt 12% voor rekening van onze Oosterburen (Frankrijk: 16%). Ook voor korte vakantie is Duitsland populair. Na België staat ook hier Duitsland op de 2e plaats.

Nederlanders zijn met 8,8 miljoenen overnachtingen de belangrijkste toeristen in Duitsland (16,6% van het totaal aantal overnachtingen van 52,9 miljoen). Niemand haalt ons daarbij in. De 2e plaats worden ingenomen door de Amerikanen die ongeveer de helft halen van ons aandeel!

In het Bundesland en vakantieland Niedersachsen, waar ik deels woon, zijn Nederlanders geliefd. Van alle vakantiegangers die Niedersachsen aan doen voeren de Nederlanders de ranglijst aan. Ook bij de Duitsers zelf is Niedersachsen populair. Het staat op de 4e plaats als favoriete vakantieland. Dit komt vooral door de toeristenplaatsen aan de Noordzee en de Harz, maar natuurlijk ook het Weserbergland (regio langs de rivier de Weser, tussen Hannoversch Muenden tot Rinteln).

Duitsland zit in de lift bij Nederlanders. En terecht! Het is een land waar veel te beleven valt. Mooie steden, prachtige afwisselende natuur, lekker eten, goed bier en een prima prijs/kwaliteitsverhouding als het gaat om hotels, vakantiewoningen en eten. En Duitsland is vooral een schoon land waar de waarden en normen ook nog eens hoog in het vaandel staan.

Hoogste tijd dus voor een Weblog over Duitsland. Vanuit mijn Duitse woonplaats zal ik hier regelmatig berichten over aspecten van Duitsland Vakantieland. Auf Wiedersehen! Kees

(foto 'Reichtag, Berlin' is gemaakt in de zomer van 2007. Copyright Messer/Scotscorner)